Ucuz alan, pahalı alır (pahah alan aldanmaz).

Ucuz mal kötü maldır. Çabucak kullanılamaz duruma gelir; yenisini almak gerekir. Bundan dolayı daha pahalıya mal olur.

Ucuzdur vardır illeti, pahalıdır vardır hikmeti.

Bir malın ucuz olması birtakım nedenlere dayanır; ya modası geçmiştir, ya çürüktür, ya kaba ve kullanışsızdır, ya da bol bulunan bir nesnedir... Pahalı olmasınında nedenleri vardır: Ya yeni çıkmıştır, ya sağlamdır, ya biçimli ve kulla­nışlıdır, ya da az bulunan bir nesnedir... Alışverişte bütün bunlar göz önünde bulundurulmalıdır.

Ucuz etin yahnisi (suyu) tatsız (yavan, kara. pek) olur.

Ucuz mal iyi nitelikte değildir. İstenildiği gibi yararla­nılmaya el vermez.

Ulular köprü olsa basıp geçme.

Hayat tecrübeleri, değerleri büyük olan kişilere her za­man saygılı ol. Hatta varlıklarını, mevkilerini kaybetseler bile sen onların erdemlerine saygı göster.

Ulalarla havuç ekenin yoğunu götürene gider.

Kendisinden sermaye veya diğer yönlerden üstün olan kimselerle ortak işe giren, sonunda zarar eder, yanıldığını anlar.

Ulu sözü dinlemeyen, uluya kalır.

Tecrübeli, sözüne güvenilir büyüklerin sözünü tutma­yan zarar görür.

Ummadığın taş baş yarar.

Elinden bir iş gelmez sandığımız kişi, kendisinden umulmayan önemli işler yapabilir.

Umut, fakirin (garibin) ekmeğidir.

Yoksul kişi, yakında bolluğa, rahata kavuşma umudu içinde yaşar. Yoksa hayatı çekilmez olur.

Ustanın çekici bin altın

Birçok kimsenin uğraşıp yapamadığı bir işi, uzman, küçük bir dokunuşuyla yapıverir. Onun için uzmanın en kü­çük emeği (bir çekiç vuruşu) bile çok değerlidir.

Utanma pazar, dostluğu (mideyi) bozar

Tanıdıklar arasındaki alışverişte. fiyat;n ve ödeme ko­şullarının belirtilmesine utanıl ırsa sonunda dostluk bozulur, işi sağlama bağlayıp açık konuşulmalıdır.

Uzak yerin sağlığını kervan getirir.

Uzakta olan kimselerden haberi yakınlarında olan kimseler getirir.

Uç göç, bir yangın yerini tutar

Bir yerden başka bir yere taşınırken kimi eşya kırılır, dökülür, kaybolur. Öyle ki üç kez taşınma sonunda bu eşya, yangın artığına döner

Üçlenmemiş eken, olmamış biçer.

Gerekli koşullarını yerine getirmeden bir işe başlayan kişi, olumlu sonuç alamaz.

Ürümesini bilmeyen köpek (it), sürüye kurt getirir

Ölçülü, hesaplı konuşmasını bilmeyen kişi, durup du­rurken başına dert açar ve çevresindekiler için tehlikeli bir durum yaratır.

Ürüyen köpek, ısırmaz (kopmaz)

"Bağırıp çağırmakla başkalarını korkutmak isteyen kimseden, saldırı beklenmemelidir. Saldırıda bulunabilse gürültü, patırtıya baş vurmaz.

Üşenenin (utananın, erinenin) oğiu kızı olmamış.

Bir şey elde etmek isteyen, tembel tembel oturmamalı. Canla başla sarılmayan olumlu sonuç alamaz.

Üveye etme, özünde bulursun; geline etme kızında bu­lursun

Kişiler, kendi çocuklarının da bir gün öksüz kalabıleceğini düşünerek üvey çocuklarına kötülük etmemelidir. Yine evlendiği zaman kızına iyi davranamayacağını düşü­nerek gelinine de öyle davranmalıdır.

Üvey öz olmaz kemha bez almaz

" - Ne kadar iyi davranırsa davransın, ne kadar şefkat gösterirse göstersin, üvey anne öz annenin yerini tutmaz. Ne kadar benimsenmek istenirse istensin, üvey evlat öz evlat yerine geçemez.

- Soylu kişi, soysuzca iş yapmaz.

Üzümü (-nü) ye de bağını sorma.

Önemli olan, sana bir nimetin gelmiş olmasıdır. Ondan yararlanmaya bak. Nereden geldiğini bilmene gereklilik yoktur. Fazla kurcalama.

Üzüm üzüme baka baka kararır

Her zaman bir arada bulunan, arkadaşlık eden kimse­ler, birbirlerine huy aşılarlar.

Vakit, nakittir.

Zaman para gibi değerlidir. Boşa geçirilen her saat, tekrar ele geçmemek üzere kaybedilen bir hazinedir. Para kazanmanın, hatta daha değerli varlıklar elde etmenin en önemli öğesi zamandır. Bundan dolayı küçük bir zaman parçası bile boş geçirilmemeli, gereği gibi değerlendirilme­lidir.

Vakitsiz öten horozun başını keserler

Her söz vaktinde ve yerinue söylenmelidir. Bir sözün, zamanı gelmeden söylenmesi pek çok sıkıntı doğurur. Söz, tartılarak söylenmelidir. Halk arasındaki inanışa göre za­mansız öten horoz, uğursuz sayılarak kesilir. En iyisi zama­nında ve gerektiği kadar konuşmalıdır.

Vardığın yer körse, gözünü kapa

Kişinin, topluma uyum sağlayabilmesi, iyi geçinebilmesi, sevilmesi için çevresine bir dereceye kadar uyması gereklidir. Bunu da bazı şeyleri hoş görerek, onlara uyarak sağlayabilir.

Var eli titremez.

Varlıklı kimse, her türlü harcamasında rahat davranır. Varlıklı kişi için topluma yararlı işler yapmak daha kolay­dır.

Var evi kerem evi, yok evi verem (elem) evi

Varlıklı kişinin evi, konuk ağırlamaya, armağanlar ver­meye, yardım etmeye uygundur. Bolluk vardır. Oysa ki yoksulların evinde geçim sıkıntısının getirdiği sıkıntı ve dert vardır.

Varını veren utanmamış

İmkânları sınırlı olan bir kişinin, istenilenlere küçük oranda katılması hoş karşılanmalıdır. Katılımda bulunan ki­şi de bundan utanç duymamalıdır.

Varışına gelişim, tarhana aşına bulgur aşım.

Başkasına gösterdiğimiz yakınlık, özveri, değer ölçü­sünde yakınlık ve özveri görürüz. Hiçbir şey vermeden al­mayı düşünmemeliyiz.

Varsa (var mı) pulun, herkes kulun; yoksa (yok mu) pu­lun, dardır yolun, (Paran varsa cumle âlem kulun; pa­ran yoksa tımarhane yolun.)

Ekonomik güç daima insanlara çekici gelmiştir. Bu ne­denle zengin, parası sayesinde insanlara her istediğini yaptırır. Zenginlerin çevresinden dalkavuklar eksik olmaz. Yok­sullardan ise faydalanamayacaklarını bildiklerinden herkes kaçar.

Varsa hünerin var her yerde yerin; yoksa hünerin var her yerde yerin.

Elinden iş gelen hünerli kişinin her toplumda yen var­dır. Girdiği topluma kendisini kabul ettirir. Hünersiz kişi ise nereye gitse değer görmez. Böyle kişiler de hünersizliklerinden dolayı üzelmekten başka bir şey yapamazlar. Kişinin beceriksiz olması üzücüdür.

Var varlatır, yok söyletir.

Paranın kişilere'kazandırdığı cesaret vardır. Paralı kişi­lerin kendilerine güvenleri fazladır. Rahat konuşur ve hare­ket ederler. Yoksulluk ise kişiyi cesaretsiz yapar, sızlanma­sına, yakınmasına yol açar.