Milli Edebiyat döneminde, konuşma dili ve hece ölçüsüyle, halk edebiya­tı nazım birimine (dörtlük) ve nazım biçimlerine (koşma) uygun şiirler yazan Orhan Seyfi (Orhon), Enis Behiç (Koryürek), Yusuf Ziya (Or­taç), Halit Fahri (Ozansoy) ve Faruk Nafiz (Çamhbel) tarafından oluştu­rulan topluluk (Hecenin Beş Şairi ya da kısaca Hececiler de denir). Tanzimattan sonra edebiyatın biçim ve içerik bakımından yerlileşmesi ve ulusallaşması sonucunda bazı giri­şimlerde bulunulmuş, ama bu giri­şimler bir akım ya da gelenek oluş­turacak ölçüde etkili olamamıştı. XIX. yy'm sonlarında Mehmet Emin (Yurdakul), konuşma diliyle ve hece ölçüsüyle yazılmış toplumcu-ulusçu şiirlerini Türkçe Şiirler (1899) adlı kitabında toplayarak bu yolda ilk ciddi adımı attı; Ömer Seyfettin ve arkadaşlarının Selanik'te çıkarma­ya başladıkları Genç Kalemler (1911) dergisi de konuşma diline dayalı yeni bir edebiyat dilini kurma görevini üstlendi. Bu arada Ziya Gökalp, ulusal dilin İstanbul türkçesi olduğunu ileri sürüp, dilde Türkçülüğün ilkelerini ortaya koya­rak (türkçe eşanlamları bulunan yabancı sözcükler atılacak; yeni sözcük ve terimler halk dilinde ara­nacak; yaşayan kök ve eklerden yeni sözcükler türetilecek; vb.), ulusal edebiyatın, ulusal ölçüye ve halkın sanat yapıtlarına yönelinmesiyle oluşturulabileceğini savundu ve bu görüşlere uyan yapıtlar yayın­ladı: Kızıl Elma (1915); Yeni Hayat (1918); Altın Işık (1923). O sıralarda kurulan Türk Ocağı Derneği'ne Türkçülük ideolojisini benimseyen­ler girmeye başladılar ve Türk Yurdu, Yeni Mecmua, Büyük Mec­mua, Milli Mecmua'da, hece ve konuşma diliyle yazılmış ulusçu şiirler yayımlandı. 

Ziya Gökalp'ın çağrısı ve özendirmesiyle harekete geçen Orhan Sey­fi, Enis Behiç ve Yusuf Ziya'ya çok geçmeden Halit Fahri ve Faruk Nafiz'in katılmasıyla Beş Hececiler topluluğu ortaya çıktı. Topluluk üye­lerinin ürünleriyle Türk şiiri İstan­bul sınırlarını aşmaya başladı; kişisel gözlem ve izlenimlere dayanı­larak, Anadolu insanının sorunları, Anadolu'nun doğal güzellikleri dile getirilmeye çalışıldı. Yiğitlik ve sevgi şiirleri ile tiyatro yapıtlarında da hece ölçüsünü, konuşma dilini kullanan Beş Hececiler'in, yeni Türk şiirine en büyük katkıları, şiir dilinin özleşmesi gele­neğini başlatmaları olmuştur. Cum­huriyet edebiyatı döneminde de şiir­lerini değişik içeriklerle geliştirmeye çalışan Beş Hececiler'in etkiledik­leri başlıca ozanlar arasında Ahmet Hamdi Tanpınar, Necip Fazıl Kısakürek, Behçet Kemal Çağlar, Ahmet Kutsi Tecer, Ahmet Muhip Dıranas, Cahit Sıtkı Tarancı sayılabilir.