Tek Heceli Diller: Bu dillerin başlıca özelliği, kelimelerinin çe­kimli hallerinin bulunmayışıdır. Kelimeler büküme uğramadan, de­ğişmeden kaldığı için gramer ilgileri cümle içindeki yerleriyle be­lirlenir. Kelimeler cümle içindeki yerlerine ve başka kelimelerle yan yana gelmelerine göre değişik anlam ve görev yüklenirler. Bu dil­lerde vurgu çok önemlidir. Tek kelime değişik tonlarda söylendi­ğinde bir çok farklı anlamı yansıtabilmektedir. Çince, Tibetçe, Siyamca bu gruba giren dillerdendir. 

Eklemeli Diller: Bu dillerde değişmez kelime köklerine ekler getirilmek suretiyle anlam ve ilişki değişikliği yapılır. Bu ekler ön veya son ek olabilir. Türkçe, Moğolca, Macarca bu gruba girer. Türkçe'de ekler daima sona getirilir. Yani Türkçe'de ön ek yoktur.