Bir ülkede konuşulan lehçe ve ağızlar içinde yaygınlaşarak hâkim duruma geçen, herkes tarafından benimsenip kullanılan ortak yazı ve edebiyat diline ortak dil denir.

Ortak diller genellikle yönetim ve kültür merkezlerinin ağzı üzerine kurulur. Bir ülkenin idarî ve siyasî bakımdan merkez duru­munda olan bölgesi, diğer bölgeler üzerine etki eder. Bu merkezin kültür, sanat, ilim vb. bakımlarından öne çıkması, oranın ağzının da öne çıkmasına yol açar ve bu ağız veya lehçe ortak bir dil durumuna yükselir. Ortak dil esas itibariyle bir bölgenin konuşma diline bağlı olarak gelişmekle birlikte, yüzde yüz o konuşma diline bağlı kalmaz.Bağlı olduğu konuşma dilinin dışındali çeşitli şive ve ağızlardan gelme kelime ve şekilleri bünyesine alıp başka kaynaklardan da beslenerek zenginleşir. Ancak her insan onu farklı biçimde kullanır, ama yine de ortak dil herkesin manasını anladığı kelimelerden te­şekkül eder.

Ortak dil ile ağızlar her ikisi de birbirinin yanı sıra bu­lunurlar ve birbirini etkiler, birbirini canlandırırlar. Ortak dile ağız­lardan kelime girdiği gibi, ağızlar da ortak dilden kelime ve cümle şekilleri alabilirler. Hatta ağızların ortak ya da resmî dilden ödünç ala ala ağız özelliklerini kaybettiği de olur.

Türkiye Türkçesi'nde ortak dil İstanbul ağzı üzerine kurulmuştur., Bir ülkenin yazı dili, belirli bir lehçe veya ağız üzerine kurulan ortak dilin çeşitli yazışmalarda, okul kitaplarında, ilim ve sanat eserlerinde kullanılması sonunda ortaya çıkar. Bu bakımdan ortak dil hem yazı hem de konuşma dilini içine almaktadır. Ortak dil için yazı dili, resmî dil, edebî dil ifadeleri de kullanılmaktadır.

Bütün basın yayın organları, kitle iletişim araçları, bütün resmî kuruluşlar ortak dilin en yaygın olarak kullanıldığı alanlardır.Toplum fertlerini birbirine bağlayan ortak dil konuşma ve yazı dilini içine aldığı için hem yazılı hem de sözlü olarak düzenlenir.