|
Dil -
Dil Tarihi
|
|
Orta Asya'da gelişme gösteren Türk yazı dilinin XI-XV. yüzyıllar arasındak dönemine ilim dilinde "Orta Türkçe" adı verilmektedir. Kutadgu Bilig, Atebetü'l-hakayık gibi eserlerin yazıldığı ve Türkçe'nin "Müşterek Orta Asya Türkçesi" diye de adlandırılan bu döneminde, yeni Türk şivelerinin teşekkül etmiş olduğu anlaşılmakla birlikte, yazı dili olarak henüz bir dil kullanılmaktadır ve bu da Hakaniye (Karahanlı) Türkçesi olarak kabul edilmektedir. Ancak XI. yüzyılda teşekkül etmeye başlayan bu şiveler, Türk milletinin batıya doğru göçleri ve farklı coğrafî bölgelere yayılmalarıyla, XIII. yüzyıldan itibaren belirli şive farkları gösteren yazı dilleri halinde oluşmaya başlamıştır. Doğu Türkçesi, Batı Türkçesi, Kuzey Türkçesi ve Güney Türkçesi adları ile sınırlandırılan şiveler, az çok farklı özellikler taşımakla birlikte, esas olarak Karahanlı Türkçesi'ne dayanmakta ve onun dil hazinesini paylaşmaktadırlar.
|
