Mukadimetü'l-edeb, meşhur tefsir ve lügat âlimi Zemahşeri’nin 1127-1144 yılları arasında yazıp, Hârizmşah Atsız'a sunduğu, Arapça pratik bir eserdir.Eser, Arapça öğrenmek isteyenlerin kolayca yararlanabilecek­leri pratik bir sözlük biçiminde hazırlanmıştır. Bu bakımdan Arapça kelime ve kısa cümleler şeklinde tertiplenmiş olup bunların kendi­lerinden önceki veya sonraki kelimelerle bağları yoktur.

Mukaddimetü'l-edeb 5 bölümden meydana gelmektedir: 1. isimler. Burada isimler konularına göre sıralanmış ve çokluk şekil­leri gösterilmiştir. 2. Fiiller. Fiiller bablara göre sınıflandırılmış ve Arapça alfabetik sırada gösterilmiştir. 3. Harfler. İsim ve fiil dışın­daki gramer unsurları ele alınmıştır. 4. İsim çekimi. 5. Fiil çekimiEserdeki Arapça kelime ve kısa cümlelerin anlamlan satır ara­larına pek çok nüshada Türkçe, Arapça, bir nüshada bunlara ilâveten Moğolca ve bir nüshada da yalnız Hârizmce (İran dili) ile yazılmış­tır.

 Bilinen nüshalar arasında en eskileri Hârizm Türkçesi ve Farsça tercümeli olan nüshalardır.Metinde geçen 3506 kelime, Mukaddimetü'l-edeb'in Dîvânü Lügati't-Türk'ten sonra, Orta Türkçenin en zengin kelime hazinesine sahip bir dil yadigârı olduğunu göstermektedir.

Eserin dili, Karahanlı şivesi özelliklerinin ağır bastığı, fakat Oğuz, Kıpçak ve diğer Türk şivelerinden alınan gramer ve lügat unsurlarının da yoğun bir şekilde bulunduğu tipik Hârizm Türkçesi'dir.