Medhiyenin tersine hicviye denir. Hicviyede de Medhiyede olduğu gibi gerçeğe yaslanmak zorunluğu yoktur. Bir kimseyi kü­çük düşürmek için onun küçük taraflarının var olması aran­maz. Şair istedikten sonra, istediği kadar, konu olarak ele al­dığı kimseye küfreder ve onu yerden yere çalabilir. Bu böyle olduğu gibi, şair, evvelce övdüğü bir kimseyi sonradan istedi­ği kadar hicvedebilir. Divan edebiyatımızda hiciv kralı olan Nefi, o zaman sadaret kaymakamı olan Bayram Paşa'yı ön­ce övmüş, dua kısmında ileri giderek : 

Sadr-i devlette saadetle serfraz ola hem

Sahne-i kahrı nigûn ile ser-i a'dayı 

beytiyle Paşa'ya kendine düşman olanların kellelerini vurdur­masını tavsiye etmiştir. Fakat. Nef'î Bayram Paşa'ya sonradan kızmış ve övdüğü bu adamı, yerden yere çalan bir hicviye yaz­mıştır. Ama ne yazık ki Bayram Paşa da, Nef'î'nin bu Beyitte­ki nasihatini tutmuş ve bu değerli şairi, padişahtan ferman almak suretiyle boğdurarak öldürtmüştür. 

Hicviyelerde çoğu zaman Terkib-i Bend şekli kullanılır. Nef'î'nin Siham-i Kaza adlı eseri, çeşitli Sadrâzamlar için ya­zılmış olan hicviyeleri toplar. Bunların birçoğu terkib-i bend şeklindedir.