Hicviye , sövüp sayma nazmıdır. Tehzil ise bunun daha kibarı, daha hafifidir. Tehzil, bir kimseyi nezaket çerçevesi için­de alaya almak için yazılan manzumedir.Tehzil, ya bir konuya gülünç bir karekter verilerek, ya da ciddî bir şiir mizaha çevrilerek yapılırdı. Nabi 'nin şu Kıtasını:

Derd-i serden nice âzad olur ol taife kim

Bade nûş eyleyecek yerde gülâb isterler

Sen neman dildeki nakş-i havesi mahv eyle

Senden en hâce ne defter ne kitap isterler 

Havayî, şu şekilde başariyle tehzil etmiştir : 

Sancıdan kışta nice kurtulur ol taife kim

Çorba nûş eyleyecek yerde hoşâb isterler

Sen heman kışta çarıksız koma şakirdleri

Senden ey usta ne kalçın ne çorab isterler 

Hicviye ve tehzil Divan Edebiyatı'mızda bir hayli yer tu­tar. Denilebilir ki Medhiye 'nin arkasından nazım bolluğu bakı­mından bunlar gelir. Hicviyelerin bazıları, şairlerinin kellelerinin gitmesine sebep olacak kadar utançlı kelimelerle mey­dana getirilmiştir.