Şiirlerinde bir padişahtan çok sıradan bir insan gibi görünen Muhibbi, aşk ıstırabı, kanaat, tevazu, felekten şikayet gibi diğer şairlerin işlediği konuları işlemiştir. Muhibbi'nin şiirlerinde gurur, Düyüklenme gibi duygular görülmez, Şair, daha çok fakirlikten, kimsesizlikten, sevgilinin vefasızlığından ve kadrinin bilinmediğinden şikayet eder. Muhibbi, Zati'den sonra en çok Gazel yazan şairlerdendir.

           Halk içinde mu'teber bir nesne yok devlet gibi
           Olmaya devlet cihânda bir nefes sihhat gibi

           Ko bu ays u isreti çünkim fenâdur âkibet
           Yâr-i baaki ister isen olmaya tâat gibi

           Olsa kumlar sagisinca ömrüne hadd ü aded
           Gelmeye bu sise-i çarh içre bir sâat gibi

           Saltanat didükleri ancak cihân gavgaasidur
           Olmaya baht u saâdet âlem-i vahdet gibi

          Ger huzûr itmek dilesen ey Muhibbî fârig ol
          Var midur vahdet makaami gûse-i uzlet gibi