Kaynaklar Osmanzade Taib'in toplumsal sorunlara duyarlı bir asiliği olduğunu ve kimi aksaklıkları yermekteki başarısını dile getirirler. Ancak döneminde kişileri iğneleyici yanının ağır bastığı ve bu yüzden de çevresince sevilmediği gene kaynakların kaydettiği bilgiler arasındadır. Taib'in Divanı'ndan başka Hadikatü'l-Vüzera ve Hadikatü'l-Müluk adlı tarihle ilgili iki eseri bulunmaktadır. Bunlardan ilki sadrazamların biyografilerinden söz eder. Hadikatü'l-Vüzera, zeylleri ile birlikte basılmıştır.İkinci eser ise Osmanlı padişahlarından söz eder ve ilk esere göre daha az tanınmıştır. Bu eser de 1881'de İstanbul'da yayımlanmıştır. Ayrıca, ahlakla ilgili olan Hulasatu'l-Ahlak adlı bir eseriyle Hadis-i Erba'in şerhi vardır. Osmanzade Taib'in edebiyat tarihindeki yeri daha çok "Reis-i Şairan” oluşundan gelir. Hazır cevaplığı ve hicvetme gücünün oluşuyla da dikkat çekmiştir. Ancak, şairlik yeteneği bakımından orta derecede bir şairdir. Nabi'yi kıskandığı ve hicvettiği esk. kaynaklarca bildirilmesine rağmen Nabi etkisinde kaldığı da bilinen bir gerçektir.