Arif Hikmet, Osmanlı şeyhülislamları arasında bilgisi, dürüstlüğü ve cömertliği ile tanınmış son dönem devlet adamlarındandır. Nakşibendiliğe eğilimi olduğu bilinir. Edebiyat ve kültüre meraklı olan Arif Hikmet'in şairlik yönü ağır basar. Manzum ve mensur eserleri bulunmaktadır. Bunlardan, içinde Arapça, Farsça ve Türkçe şiirlerinin toplandığı Divan 'ı İstanbul'da 1283'de basılmıştır. Değişik dönemlerde yaşamış şairlerin biyografilerinin yer aldığı Tezkire'si tamamlanamadığı için basılmamıştır. Biyografi-Yaşamöyküsü türünde yazılmış' Mecmu'atü't-Teracim adlı basılmamış bir eseri daha vardır. Arif Hikmet'in Keşfü'z-zünun'a hazırladığı zeyl de eksiktir.

Divan edebiyatının son dönem şairleri arasında önemli bir yeri bulunan Arif Hikmet, şiirde eski ustaları izlemiştir. Necati, Fuzuli, Baki, Nefi, Nabi, Sabit, Nedim, Koca Ragıp Paşa 'nın izledikleri yoldan gittiğini şiirlerinde belirten Arif Hikmet modaya uyarak dönemin şairlerine nazireler de yazmıştır. Üç dilde yazılmış şiirleri vardır. 19. yüzyıl şairlerinin divanlarında Arif Hikmet'le ilgili şiirler ve şiirlerine yazılmış nazireler bulunması, onun şiirdeki gücünü ve etkisini göstermektedir.