XVI. Yy ikinci yarısında Ankara’da doğdu Tasavvuf yoluna giirmeden önce Şer’i ilimleri tahsil etti. Arapça ve Farsça bilgisini bu dillerde eser verecek ve şiir yazacak de­recede ilerletti. Daha sonra Ankara ve çevresinde yaygın olan Bayramiyye tari­katına intisap ederek şeyhlik makamı­na kadar yükseldi. Bu arada Halvetiyye tarikatından da icazet aldı. Bayramı şey­hi olarak irşad vazifesine devam eder­ken gözlerinden rahatsızlandı. Tedavi maksadıyla gittiği Konya'da Mevlevi der­gâhı şeyhlerinden Bostan Çelebi ile ta­nışarak onun teşvikiyle Mevleviyye tari­katına girdi. Mevlevîliğin usul, âdâb ve erkânını kısa sürede öğrenip sülük’ünü tamamladı. Daha sonra İstanbul'a gitti. Devrin ilim ve fikir hareketleriyle yakın­dan ilgilenerek bilgisini genişletti. Kısa sürede ilim ve tasavvuf çevrelerinin say­gı duyduğu önemli bir şahsiyet haline geldi. 1610 yılında Galata Mevlevîhanesi şeyhi oldu ve ölümüne kadar yirmi bir yıl bu makamda kaldı. Mezarı adı geçen mevlevîhanenin hazîresindedir. Ölümü­ne "hitâm" ve "irtihâl-i irfan" (1041) ke­limeleri tarih düşürülmüştür.

Ankaravî, Mevlevîliğin esaslarına sa­dık, mutedil ve Ehl-i sünnet ilkelerine bağlı bir mutasavvıftır. Sohbeti halvet'e tercih eder, hizmeti inzivadan da­ha önemli sayardı. Bu anlayış ve tutu­munun bir sonucu olarak hem şeriatın zahirî hükümlerine önem vermeyen mu­tasavvıflara karşı cephe almış, hem de tasavvufu tamamen veya geniş ölçüde bid'at sayan zahir ulemâsına ve medre­se mensuplarına reddiyeler yazmıştır. Bu çalışmalarının yanı sıra Türkçe, Arapça ve Farsça şiirleri de vardır. Galata Mevlevîhanesi'nin inşa tarihini (897/1491-92) gösteren "er-Rusûh" kelimesini Rusûhî şeklinde mahlas olarak kullanmıştır.