Şiirde aynı ünlü seslerin tekrarına denilir. Aliterasyonla genellikle- müşterek yapılır Kelimelerde vurguyu taşıyan aynı ünlünün tekrarından doğacak ahengi yakalamak için şâir ve yazarlar bu sanata baş vururlar. Kelimelerdeki söz özelliklerine dayalı olduğundan bu sanat söz sanatları arasında sayılır. Şâirin hususi bir maksatla bu sanata baş vurması sebebiyle de fikre bağlıdır. 

Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş,

Eşini gâib eyleyen kuş

gibi kar

Geçen eyyâm-ı nevbahârı arar

Ey kulübün sürûd -ı şeydâsı

Ey kebûterlerin neşideleri,

O baharın bu işte ferdası

Kapladı bir derin sükûta yerikarlar 

(Cenab Sahabettin) 

Yukarıdaki şiirde (â), (e), (û) gibi ünlü sesler tekrarlanarak Şiirde bir ahengin oluşması sağlanıyor.