Demiryolu müfettişliği yapan bir emekli subayın oğlu olan Rainer Maria Rilke Prag'da bir din okuluna git­ti; daha sonra Sankt-Pölten Askeri Okulu'na girdi. Askerlik mesleğine ha­zırlanmasını kısa sürede bir yana bı­rakıp Linz'e, klasik bir öğrenim gör­meye gitti ve daha sonra Prag Üniversitesi'nde felsefe ve sanat tarihi ders­lerini izledi.

YARATICI BİR ÇALIŞMA

Bu arada, Alman ve Avusturya der­gilerinde şiirler ve düzyazı metinler yayımladı. Ama her şey, onu, edebi­yat yaşamından uzaklaştırıyor ve tam anlamıyla içsel gönül gözüyle seyre­den, gizli bir yazıya sürüklüyordu. Hölderlin ve Nietzsche gibi Rilke de "tek başına kalmış"tı. 1897'de LouAndreas-Salome ile karşı­laştı ve yakın bir ilişki kurdu. Floran­sa'da ve Rusya'da (Nisan-Haziran 1899, Mayıs-Ağustos 1900) bulundu ve o sırada Die Weise von Liebe und Tod des Cornets Christoph Rilke'yi (Sancaktar Christoph Rilke 'nin Aşk ve Ölümünün Öyküsü) yazdı. 1901'de, Rodin'in öğrencisi genç heykelci da­ra Westhoff ile evlendi ve ondan bir kızı oldu: Ruth.

Rilke, 1902'de Paris'e gitti ve Rodin'in sekreteri oldu. Cassette sokağına yer­leşerek Andre Gide'in deyişiyle "ya­şama olanaklarıyla bir diyalog" olan büyük yapıtı Malte Laurids Brigge 'nin Notları'nı (Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge) yazmaya koyul­du. Avrupa'da ve Akdeniz'de geziler yaptı (Kuzey Almanya, Baux-de Provence, Dalmaçya, Cezayir, Mısır, Ve­nedik, Bohemya).

1900-1905 yılları arasında önemli sa­yılan çeşitli yapıtlar yayımladı: Üç ki­taptan oluşan Das Studenbuch (Dua Kitabı): Von Mönchischen Leben (Ma­nastır Yaşamı Üstüne, 1899), Von der Pügerschaft (Hac Üstüne, 1901), Von der Armut und von Tode (Yoksulluk ve Ölüm Üstüne, 1903); DasBuch derBil-der (Görüntüler Kitabı, 1902); Neue Gedichte (Yeni Şiirler, 1907).

"DUİNO AĞITLARI"

Rilke Malte Laurids Brigge 'nin Notları'ndan sonra ağır bir sinir bunalımı geçirdi. Önce psikanalizden geçmeyi düşündüyse de sonra bunu reddetti. Thurn und Taxis prensesinin daveti üzerine Duino Şatosu'nda tek başına yaşadı (1912). Adriya denizi kı­yısındaki bu yalnızlık, Duino Ağıtları' nı (Duineser Elegien) yazmaya sürük­ledi onu. Toiedo ve Ronda'da (Şubat, 1913) esin dolu saatler yaşadıktan sonra Loulou Albert-Lassard ile dostluk kurdu ve daha sonra Valais'yi bir­likte tanıdığı "Merline" ile karşılaştı (1920). Bu sırada Rilke, Sierre yakı­nında Muzot Şatosu'na yerleşti. Dui­no Ağıtları'nı bitirdi ve Die Sonette an Orpheus'u (Orpheus Soneleri) yazma­ya koyuldu. Ekim 1926'da, Muzot bah­çelerinde kestiği bir gülün dikenleriyle yaralandı; aynı zamanda kan kan­seri hastalığına yakalandı (bu olay, "gülün öldürdüğü ozan" efsanesinin kaynağıdır). 29 Aralık 1926'da Valmont'da öldü. Rarogne'da (Valais) 2 Ocak 1927'de gömüldü.

"AÇIK "TA GÖRMEK

Kitabın başlangıcı -sürgün çıraklığı-olan Malte'nin (Rilke'nin) boğuntusu, "korkuncun varlığı "nı dile getirir. Orada ölüm, bir dinginlik ve karanlık meyvesi gibi olgunlaşmaktadır: Ölüm, çevresindeki her şeyin değiştiği mey­vedir.

Yapıt, çalışma, bilgi, beceri gerektir­diği gibi aynı zamanda yalnızlık ve susmadır. Ölümün görünmez büyüme­si, bundan ötürü gizemli bir uzamı, sı­nırsızın uzamını, Öteki Yan'ı dile ge­tirir. Orada, bakışımızla kendisinden uzaklaştığımız bir tek şeyde değilizdir artık: "Tüm gözleriyle yaratık Açıkta görüyor mu? Yalnız gözlerimiz tersi­ne dönmüş gibi."