Putperestlik çağlara ait eski Alman adet ve inançları Hıristiyanlığa kabulü üzerine (VIII. yüzyılda) hemen hemen tamamen silinmiş olduğun­dan, bunlar az kalan bakiyeler ve izler içinde tanınmaktadır. Alman mito­lojisi ve bir benzeri olan İskandinavya mitolojisi J. Grimm tarafından ince­lenmek suretiyle açıklanmış ve genişletilmiştir.

Alman mitolojisine göre kâinat başlangıçta Chaos (= boşluk, feza) idi. İlâhlardan evvel kâinatta' devler hakimdi. İlâhların başı olan Odin (En büyük Tanrı ve her şeyin babası) öldürdüğü dev prensi Ymir'in ce­sedinden dünyayı, kanından denizleri, kemiklerinden dağları, dişlerinden taşları, kafa tasından semayı, beyninden ulusları ve etinden de cüceleri yarattı. Bu suretle devler arasındaki mücadele bunların yenilmesiyle sonuç­landı.

[1] Bizde edebiyat ve tarih gibi dersler okutulurken, konular çağlara göre ve hiç bir karşılaştırma yapılmadan bir sürü isim ve isimlere bağlı tarih ezberletilmek suretiyle hafızalar boşuna yorulur ve çocuk da liseyi bitirdikten sonra sırf belgeye dayanan bu malumatı zamanla kaybeder.

Bu ciheti göz önünde tutan bazı Avrupalı alimler, bilgiyi unutulmayacak bir şekilde çocukların kafalarına yerleştirmeği düşünmüşler, değer ve önemini belirtmeğe çalış­mışlardır.

1943 de München de Deutsche Akademie - İnstiut'ta öğretim metodu profesörü edebiyat ve tarih derslerinin geçirdikleri periyotlara göre sembolize ettirilmek suretiyle okutulması, kuru-ve yalnız lafa dayanan malûmattan daha faydalı ve müspet netice ve­receğini bir çok örneklerle ileri sürmüş ve bu usulün faydalarını anlatmıştı.

Profesör tezinde diyordu ki : “Her hangi bir yazın veyahut tarih dersini, çağlar içinde geçen periyotları sembollerle ifade ederek okuttuğumuz takdirde, çocuk koca bir tarihi veya bir edebiyatı sıkıştırılmış bir kaç remzle mütalaa etmek ve dolayısıyla bu periyotlar içine girmiş bulunan edebî şahısları ve olayları kolaylıkla etüt etme imkânlarını bulabilir. Meselâ bizde Lâle devrinde, Avrupa’da Şövalye çağında çiçeklenmiş şiiri bir lâle, kalkan veya şövalye ile sembolleştirilerek bu dönemde bulunan bütün olayları inceleyerek öğretim de bulunduğumuz takdirde, koca bir yazın ve tarihsel kısımlar hiç unutulmayacak bir surette öğretilmiş ve öğrenicilerde edebî kişilerle sanat eserlerini ve fikir cereyanlarını bu çerçeve içinde mütalaa etmek fırsatını elde etmiş bulunurlar.” Bu yeni yazımsal amacı göz önünde tutmak suretiyle Alman yazın tarihi hazırlanmıştır.

İlâhlar: Batı Almanların İlâhlar efsanesinde en yüksek ilâhiyatı olan rüzgâr, ölüm, savaş, ve vahşi hayvanların rehberi, kâinat ve insan mukad­deratının hakimi Wuotan ve yahut Wodan (İskandinavya memleketlerinde buna Öden denir); Savaş İlâhı Ziu (Saksonca Tiu, Saxnot); Güneş İlâhı Phol (Baldr); Dünya anası İlahesi Nerthus (Tacitus Hertha); Güneş ve Bulut İlahesi Fria (Perchta ve Holda dahi denir.); Kuzey İlahesi Frigg-(Odinin karısı); Ölüm İlâhı Leki; Deniz İlâhı Aegir; İlkbahar ve Aşk liflin Ferda’dır. Mukaddesat İlâhları Norneler'dir (Bunlar da üçtür: geçmiş için Urd, hâl için Verdandi ve gelecek için Skuld ilaheleri). Yarım İlâhiyatlar: Devler, Elbenler ve Cüceler'dir.

Alman mitolojisinde ruhban durumu tesirsizdir. Bunlarda mezhep yerleri kutsi ormanlar, dağlar ve kaynak yerleridir.