Rus yazarı (Taganrog, Kırım, 1860-Badenvveiler, Almanya, 1904). Bir taşra bakkalının oğlu olan An­ton Pavloviç Çehov'un çocukluğu ve gençliği, babasının iflas etmesinden ötürü yoksulluk içinde geçti. Tıp öğ­renimi gördüğü ve hastahanelerde staj yaptığı dönemde ailesini geçin­dirmek için yazıp çeşitli dergilere gönderdiği öykülerinin beğenilmesi üstüne, bütünüyle edebiyata yönel­di. 

BİR EV VE BİR BAHÇE: MELIKOVO

İlk öykülerini 1886'da Çeşitli Anlatı­lar adıyla yayımladıktan sonra ta­nınmaya başlayan Çehov, 1888'de Bozkır (Step) adlı öykü kitabını, Ayı (Medved), Teklif (Predlozenie) adlı kısa oyunlarını yayımladı. 1891'de en büyük düşünü gerçekleştirerek, Moskova yakınlarında satın aldığı bahçe içinde bir eve (Melikovo) yer­leşti. Bir yandan kitaplarını yazarken, bir yandan çiçekler, ağaçlar dikti, bahçe düzenledi, doğayı göz­ledi. Bir kolera salgını patlak verin­ce, yeniden hekimlik yapmaya baş-layarak,köylülerin bakımiyla ilgilen­di ve Melikovo'da, tıp konusunda edindiği deneyimle, başyapıtların­dan birini oluşturdu: Martı (Çayka, 1896). Ama oyunun Petersburg'daki Aleksandr. Tiyatrosu'nda ilk sahnelenişi pek ilgi uyandırmadı. 1897'de tehlikeli bir akciğer kanaması(vereme yakalanmıştı) geçirince, yaşama biçimini değiştirmek zorunda kala­rak Kırım'a yerleşti (1898). 

KIRIM

Kırım'da çevresiyle pek ilişki kur­mayan, içe kapanık, sakin bir yaşam süren (Köpekli Kadın [Dama s Sobaçkoy; 1899] adlı yapıtında "her insanın en ilginç yönüyle ger­çek yaşamı, gecenin örtüsü gibi gi­zemli bir örtünün altında geçer. Her kişisel varoluş, temelini bir gizden alır" demiştir) Çehov, aynı yılStanislavski'nin topluluğunda genç bir oyuncu olan Olga Leonardovna Knipper'le tanıştı ve Vanya Dayı (Dyadya Vanya, 1897) adlı oyunun­da Yelena Andreyevna, Üç Kızkardeş'te (Tri Sestri; 1900) Maşa rolle­rini oynayan bu oyuncuyla 1901'de evlendi. Maksim Gorki'nin Akademi' den çıkarılmasına karşı olduğunu belirtmek için Akademi üyeliğini ge­ri çevirdi, 1904'te karısı Olga Leonardovna' nın Vişne Bahçesi 'nde (Vişneviy Sad, 1903) Madam Ranevskaya rolünü yorumlamasından sonra, tam olarak üne ve başarıya kavuştu; ama bir süre sonra Öldü. 

YAŞAMI OLDUĞU GİBİ ANLATMAK 

Rusya'yı olduğu kadar, Avrupa'yı da büyük ölçüde etkilemiş olan Çehov'un yapıtları, Rus orta sınıf­larının acı, yergi dolu bir anlatımı­dır. Büyük dramlarından etkili bir hüzün yükselir. Ama yazarın incelik dolu güldürü anlayışı, başı sonu belli,sıradan alınyazılarına karşı duyduğu sevecenlik, bu dramları et­kileyici bir şiir havasıyla kaplar. "Bir başlangıç ile bir sondan" oluşan, hareket bulunmayan öykü­lerinde kendine özgü bir ustalığa erişen Çehov, daha kısa olan öykülerindeyse, gerçeği, simgeleştirinceye kadar çözümler, ayrıştırır ve bazı parçaları ayırarak yeniden bir araya getirir. Bu yeniden birleş­tirme işlemi kararlama bir yöntemle yapılıyor gibi görünse de, kavrayıcı bir etkisi vardır ve olağandışı bir durum yaratır.Gündelik yaşamı işleyen dramların­da konu yenidir ama, yazar olaylar­da yeniden bir düzenlemeye pek git­memiştir; çünkü amacı "yaşamı olduğu gibi anlatmak"tır. Çehov' un "sessizlik üstüne kurulmuş ve yalnız şimdiki zamanda yaşayan" oyunları, örnek bir modernlik anla­yışının ürünleridir. İnanın acılarını yaşamın içinde varoldukları gibi, yani el kol hareketleriyle değil, küçük bir ses değişimiyle, bir bakışla iletirler.