Doğduğu yere ve bu yerin halkına duy­duğu sevgiden esinlenerek çok genç yaşta yazmaya başlayan Mihail Aleksandroviç Şolohov, ilk öykü kitabı Don Hikâyelerini (Donskie raskazi) 1926'da yayımladı. Don yöresinde ya­şayan Kazakları ve iç savaşı işlediği bu kitabından sonra gene Birinci Dün­ya savaşı öncesinde, sonrasında ve iç savaş sırasında Kazakların yaşamını ele aldığı Ve Durgun Akardı Don (Tikhiy Don) adlı romanını 1928-1940 yıl­ları arasında dört cilt olarak yayım­ladı.  

Şolohov'un S.S.C.B'nde toprağın kolektifleştirilmesini anlattığı ve ilk cil­di 1932'de yayımlanan Uyandırılmış Toprak (Podniyataya tselina) adlı ro­manının ikinci cildini 1959'da yayım­ladı. 1945'te yazmaya başladığı Vatan İçin Dövüştüler (Oni Srajalis zo rodinu; yeni baskı: 1969) ve İnsanın Kaderi (Sud'ha Çeloveka, 1957) adlı roman­larında savaş dramını işleyen yazar yapıtlarında akıcı ve çeşitli lehçelere dayalı zengin bir dil kullandı. Sovyet edebiyatının önde gelen tem­silcilerinden biri olan Şolohov 1960'ta Lenin Ödülü'nü, 1965'te de Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmıştır.