İtalyan yazarı (San Stefano Belbo, Piemonte, 1908-Torino, 1950). Torino adliyesinde görevli küçük bir memurun oğlu olan Cesare Pavese, li­se öğrenimi gördüğü yıllarda yakın bir arkadaşının mutsuz bir aşk serüvenin­den sonra intihar etmesinden ve ge­ne aynı dönemde bir başka öğrencinin kendini öldürmesinden son derece etkilendi; hatta bu olaylar Pavese'de intihar düşüncesinin genç yaşta bir saplantı haline gelmesine neden oldu. Ortaöğrenimini Liceo d'Azaglio'da ta­mamladıktan sonra Torino Üniversitesi'nde edebiyat okuyan Pavese, İngiliz ve Amerikan yazarlarına büyük ilgi duydu. Walt Wihitman'ın şiirleri üstüne hazırladığı bitirme teziyle de yükseköğrenimini tamamladı. Bitirdiği lisede dil ve edebiyat dersleri verdi. İngiliz ve Amerikan yazarlarıyla ilgi­li incelemelerini La Cultura (Kültür) dergisinde yayımladı.

1933'te Einaudi yayımlarının kurulma­sıyla birlikte Pavese, yayınevinde önemli bir görev aldı ve Steinbeck, Hemingvvay, Galdwell gibi Amerikan yazarlarının romanlarının italyanca çevirilerini yayımladı. Ayrıca, Melville'in Moby Dick'in, Faulkner'in The Town'ını (Kent) italyancaya çevirdi. 1936'da, Torino'da geçirdiği yıllara özlemini dile getiren şiirlerin yer aldığı Lavorare stanca'yı (Çalışmak Yo­rar) bastırdı. Bunu, insanlığın büyük mitleri üstüne özgürce bir düşüncenin kapladığı, mitolojik çağrışımlar kita­bı Leuco ile Diyaloglar (1937) izledi. Pavese bu arada faşizme karşı çıkan Piemonteli aydınlarla ilişki kurdu. 1935'te tutuklanarak, bir yıl süreyle Calabria'ya sürgün edildi. 1941'de yayımladığı Paesi fuoi'deki (Senin Ülke­lerin) özgün anlatı üslubuyla edebiyat çevrelerinin dikkatini çekti. Daha son­ra bir roman (La Spiaggia [Plaj, 1942]) ve bir öykü derlemesi (Feria d'agdsto [Ağustos Tatili, 1946]) yayımladı. 1947'de de, Piemonteli bir gencin si­yasal eğitimle duygusal başıboşluktan siyasal eyleme geçişinin romansı bir öyküsü olan Yoldaş (İl compagno) çık­tı.

"YAŞAMA UĞRAŞI"

Pavese 1949'da Çıplak Modeller'i (La bella estate) oluşturan üç anlatıyı bas­tırdı: Bunlar, kahramanları, çocukluk özlemiyle savaş sonrası dünyasına ka­tılma zorunluğu arasında kalmış üç öyküydü. Aynı yıl, iki anlatıdan oluşan Prima cheilgallo canti (Horoz Ötme­den Önce) yayımlandı: Pavese'nin, Ca­labria'ya sürgün edilmesinden esinle­nerek yazdığı Cezaevi ve Piemonte'deki tepelerde yaşanan Direnme günle­rini dile getirdiği Tepedeki Ev. Pave­se 1949 sonbaharında, iki ay içinde, çocukluk ve ölüm anılarını yazdı: Ay ve Şenlik Ateşleri (La luna e i falo) [Pavese'nin bu son yapıtı kimi edebi­yat tarihçileri tarafından başyapıtı olarak görülür].

Pavese'nin yapıtları, dünyayı tanıma isteğinin tanıklarıdır; yazar bu isteğin acı dolu, tatsız geçen evrelerini ölü­münden sonra 1952'de yayımlanan Yaşama Uğraşı'nda (II mestlere di vivere) not etmişti. Bu güncede, Pave­se'nin, dilin yaşamı yansıtma yetersiz­liğinin bilincine varıp istekli bir ölü­me yöneldiği görülür. Çocukluk yılları, kadınla özdeş tuttu­ğu ölüm, toplum yaşamına katılma güçlüğü, ölümünden sonra yayımla­nan Verrâ la morte e avrâ i tuoi occhi'mn (Ölüm Gelecek, Gözlerin Gözle­ri Olacak) en önemli konularını oluş­turdu.