Giosue Lorducci XIX u asır İtalya'sı edebiyatının en yüksek şahsiyetlerinden biride G. Lorducci'dir. Vatan ve hürriyet mefhumlarını eserlerinde mükemmel denecek bir surette ifade eden bu büyük şair ayni zamanda devrinin edebî nevileri üzerinde radikal bir değişiklik yap­mak için çalışmıştır. Kendinden evvel yetişmiş olan “Arcade,, şairleri yal­nız edebiyat yazmak için şiir yapmışlar, eserlerinde süs ve şekilden başka hiç bir şeye yer vermemişlerdir. Halbuki Lorducci'ye göre fikir şiir de­mektir. Hiç bir mana ifade etmeyen bir kaç süslü kelimenin yan yana ge­lerek vücuda getirdikleri armoniye şiir denemez. Genç yaşından itibaren bu hakikati idrak eden şair, Lâtin ve İtalyan klâsiklerinin izlerinden git­miş, eskiler Virgile ve Horace, İtalyan ediplerinden de Dante, Petrarca, Bocaccio, Parini, Alficri. Foscoio. Leopardi gibi şairler üzerinde derin etütler yapmış, daha pek genç iken geniş bir genel bilgiye sahip olmuş­tu. O bütün sanat ve zekâsını bir tek gaye için kullanmıştır. İtalya. Va­tan ve hürriyet hisleriyle çalkalanan asil ruhunun birer timsali olan şiir­lerinde uzun milliyetçilikten Cumhuriyetten bahsetmiş, ecnebi hakimiyeti altında ezilen vatanın artık kurtulmak zamanı geldiğini haykırmıştır.

Mücadeleden hoşlanan sert, haşin bir karakteri vardı, hiç bir zaman, doğruluktan ayrılmamış ve bütün şeraitler altında cumhuriyetçi fikirleri­ne sadık kalmış ve bu fikirlerin genç kalplerde yerleşmesi için çalış­mıştır. G. Lorducci, İtalyan millî şairidir. Vatandaşları ona “Yeni İtalya Şairi,, unvanını verirler. Her bakımdan büyük bir vatansever ve milliyet­perver olarak görülür. İtalyan dilini, İtalyan kültürünün, İtalyan milleti­nin üstünlüğünde sarsılmaz bir kanaati vardır.

Hayatı: G. Lorducci 27 Eylül 1835 tarihinde Valli Castello'da doğ­muştur. Babası doktordu ve oldukça malûmatlı idi. Zamanının politikasına karışmış ihtilâlcilerle birleşmiş ve bir şehirden diğer bir şehre mütema­diyen hicret ettiğinden oğlu ile yakından meşgul olamamıştır. Oğluna ilk Lâtince dersini veren babasıdır. Fakat Lorducci çalışmış Yunan ve Lâtin klâsiklerini ve 1800 de yetişmiş Tego Toscolo, Leopardi gibi mühim şahsiyetleri tam manasıyla kavramıştır.

Çocukluğu çok fena şartlar altında geçmiştir. Lise tahsilini bitiripte Üniversiteye geçtiği zaman çocukluğundan beri, kafasında yer almış olan Cumhuriyetçi ve anti Katolik fikirler Lorducci'de kendisini göstermeğe başlamıştır. Derhal romantiklerin aleyhine dönmüş babasının da devrin bütün kültürlü tabakasının hayran olduğu İlanzoni'nin eserini hakir gör­müştür. Bilhassa kiliseye karşı müthiş bir düşman kesilmiştir. İtalyan Rönesans'ını geri bıraktıran ve bilhassa memleketin politikasını çirkin entrikalarıyla berbat eden kiliseyi, papazları ve papayı tenkit etmiş­tir. Bu bilhassa “Satana Mersiye,, (L'nino a Satana) adlı şiirlerinde görülür. Böyle olmakla beraber Lorducci dinsiz değildi. Fakat kilisenin politikaya karışmasına çok kızıyordu. Pek tabii olarak bu fikirlerle kendi­sini sevdiremedi. Pita Üniversitesinden diploma aldıktan sonra bir takım muallimliklerde bulundu. Etrafında kilerin husumetini kazandığı için tutu­namadı. 1857 yılında kardeşi Dante intihar etti, bir kaç yıl sonra da bu kayıptan bir türlü teselli bulamayan babası oğlunu takip etti. Ailenin bütün maişetini temin etmek vazifesi şaire kaldı. Bir müddet kitap neşreden bir kütüphanede çalıştı ve bundan çok istifade etti. Nihayet 1850 ta Lorducci'nin değerini ilk takdir eden “Umumun terbiye vekili,, Terenzio Elannaiunin vasıtasıyla Bolonya Üniversitesine “İtalyan Edebiyatı Müder­risi,, oldu. 1860 tan 1906 ye kadar bu mevkii işgal etti.

1890 da “Hükümet Senatörü,, ilân edildi ve 1906 da Nobel mükâ­fatını kazandı. 1907 de öldü. Cenazesine Prince de Sovoic iştirak etti. Lorducci büyük bir şair, büyük bir vatanseverdir.

Eserleri: 1857 yılında neşrettiği “Gençlik Şiirleri,, Bu eserinde şair tam şahsiyetini bulmuştur. İtalyan ve Lâtin klâsiklerini taklit etmiştir. 1867 - 1878 tarihlerinde neşrettiği “Levia Gravia,,. Bu şiirlerde orijina­lite vardır. Şair yolunu bulmuştur. Bilhassa 1863 yılında yazdığı “Satana Mersiye,, adlı şiiri çok mükemmeldir. Kilisenin dar kafalılığına karşı me­deniyetin, terakkinin ehemmiyetinden bahseder.

“Giambi ed epodi,, Yunan ve Lâtin tarzları üzerine yazılmış şiirler: Bunlarla romantizme, kiliseye ve bütün İtalya'nın ilerlemesine mani olan­lara nefretini anlatır. Bundan sonra “Rime Nuove,, (Yeni Şiirler) adlı ese­rinde Larducci olgun bir şair olarak görülür. Yunan ve Lâtin metrique'ini kullanarak, ıstırap, gurur, nefret dolu şiirler yazmıştır. “Le Odi barbori,, (Vahşi Şiirler) i Lorducci'yi yalnız İtalya'nın değil, dünyanın sayılı şairleri arasına sokan bu eserdir.