|
Çocukluğu İsviçre'de kantondan kantona değişen doğayla iç içe geçen Charles Ferdinand Ramuz, Lozan Üniversitesi'nde edebiyat öğrenimi gördükten sonra, 1902'de lisansüstü araştırmalar yapmak amacıyla Paris'e gitti ve yazmaya koyuldu. Ülkesinden isteyerek uzakta kaldığı süre içinde yayımladığı kitaplarda yurt özlemini dile getirdi: le Petit Village [Küçük Köy, 1903); Aline (1905); Jean-Luc persecute (Ezilmiş Jean Luc, 1909); Vie de Samuel Belet (Samuel Belet' nin Yaşamı, 1913). Öte yandan, Aime Pache, peintre vaudois (Vaudlu Ressam Aime Pache, 1911) vel'Exemple de Cezanne (Cezanne Örneği) kır yaşantısından ve yazarın kendi yaşamından daha uzak, evrenselliğe yönelik yapıtlardır. Ramuz, Birinci Dünya savaşıyla birlikte ülkesine döndü. Her ne kadar bu dönüş yurt özlemi edebiyatından bölgesel özelliklerin egemen olduğu bir "köy mitolojisi" edebiyatına geçişin başlangıcı olduysa da Ramuz o sıralarda allak bullak olmuş bir dünyanın sorunlarıyla da ilgilenmekteydi: le Grant printemps (Büyük İlkbahar, 1917); la Guerison des maladies (Hastalıkların İyileştirilmesi, 1917). Bu arada ayrıca les Cahiers vaudois'yı (Vaud Defterleri) yönetti. Daha sonra kendisini üne kavuşturan yapıtlarını yayımladı: Les Signesparminous (Aramızdaki İşaretler, 1919); Joie dans le ciel (Gökyüzünde Eğlence, 1925); la Grande peur dans la Montagne (Dağda Büyük Korku,1926); laBeaute sur la terre (Yerdeki Güzellik, 1927); Si le soleil ne reve-nait pas (Güneş Doğmasaydı, 1937). Doğduğu kantona her zaman bağlı kalarak,bu kantonun çeşitli betimlemelerini yapmış olan köy yaşantısının yazarı Ramuz, romancı olduğu kadar gizemci bir ozandır. Gerçeklikten yola çıkarak çizdiği tablolar, kozmik güçlerin, dünya ötesinin neredeyse fiziksel varlığının ve ölümün tehdit ettiği lirik ve kaygı verici özellikler taşır. Dili, sert ve kesik ritmini yeniden kurmaya çalıştığı "yerel söyleyiş"in ağırlığını ve katılığını taşır. Konuşma diline uygunluk sağlayabilmek için, anlatımında sözdizim ve dilbilgisi kurallarını yıkmıştır. İgor Stravinski'ye esin kaynağı olan ünlü Histoire du soldat ın (Askerin Öyküsü, 1918) yaratıcısı, tarihsel anı yazarı [Paris, Notes d'un Vaudois [Paris, Bir Vaudlunun Notları, 1939]), bir ahlak yazan (Journal [Günlük, 1945]) ve bir denemeci (Tâche de l'homme [İnsanın Görevi, 1936]; Besoin de grandeur (Büyüklük Gereksinmesi, 1938) olan Ramuz, çağımızda fransızca yazmış en büyük İsviçreli yazarlardan biri olarak kabul edilir.
|
