İngiliz romancısı üç kız kardeş: Currer Bell takma adını da kullanan Charlotte (Thorntorn, 1816-Haworth, 1855); Emily Jane (Thorntorn, 1818-Haworth, 1848); Ann (Thorn­torn, 1820-Scarborough, 1849). İrlanda asıllı bir papaz olan Patrick Bronte ile Maria Branwell'in (bu ev­lilikten beşi kız, biri erkek altı ço­cuk dünyaya gelmiştir) çocukları olan Bronte kardeşler, Yorkshire'm küçük bir sanayi kasabasında yal­nızlık ve sıkıntı dolu bir hava içinde büyüdüler; insana iç sıkıntısı ve tedirginlik duyguları veren geniş fundalıklarla kaplı bu ülke, Brontelerde özgün bir düşgücü ve panteist esinler uyandırdı. Garip huylu, sert bir insan olan Patrick Bronte, 1821'de karısının ölümü üstüne kızlarından dördünü, din adamları­nın çocuklarına ayrılmış olan Cowan Roe kurumuna yatılı olarak yerleştirdi. Bu kurumdaki insanlık dışı yönetim ve yaşayış (iki büyük kız veremden öldü),sonradan Charlotte ve Emily'nin yapıtlarının temel ha­vasını oluşturdu.

Ayrıca Charlotte ve Emily, çalılıklar ve fundalıklar boyunca yaptıkları başıboş gezinti­leri de ömür boyu unutmadılar. Erkek kardeşleri Branwell' m adının kötüye çıkmış olmasına aldırmadan, bağımsızlığa kavuşmalarını sağla­yacak bir okul açma girişiminde bu­lunan iki kız kardeş, öğrenci yokluğu yüzünden okulu kapatmak zorunda kalınca, 1846'da, önce birlikte (Poems, Şiirler) sonra da ayrı ayrı yaz­maya başladılar. Charlotte, The Professor'u (Profesör; ölümünden sonra 1857'de yayımlandı), Jane Eyre'i (1847; Currer Bell takma adıyla yayımladığı bu kitap büyük yankı uyandırdı), Shirley'i (1849; kendi adıyla) ve Villette'i (1853, kendi adıyla); Emily, kendine özgü yeniliği ve gücüyle benzersiz bir başyapıt olan Rüzgârlı Bayır'ı (Wuthering Heights, 1847; Ellis Bell takma adıyla) yazdı. Bu arada- öbür-kız kardeşleri Ann de, Agnes Grey (1847) ve Wildfell Hall'in Sahibesi, 1848 yayımladı. Charlotte'un aile yaşamı, edebiyat alanında başarıya ulaşmasından hemen sonra, beklen­medik acılarla doldu: Emily'nin, ro­manının yayımlanmasından bir yıl sonra (30 yaşındayken), erkek kar­deşleri Branwell'in (bir delirium tremens nöbeti sonucunda) ve Ann' in birbiri ardı sıra ölmeleri. Charlot­te da, babasının ölümünden bir yıl sonra evlendiği (1854'te) papaz Nicholls'la kısa süre mutlu bir yaşam sürdükten sonra, yakalandığı hastalıktan kurtulamayarak birkaç ay sonra öldü.

Emily'nin dünyası, Anı, Tutsak gibi şiirlerde olduğu gibi, "dile getirile­meyecek bir acı"yı anlatır. Bu nitelik, düşlerini, gizem dolu yaşa­mını, gerçekliğin en belirgin görü­nümü içinde veren sezgisel bir deha­nın yarattığı Rüzgârlı Bayır'da da görülür.