Babası bir şarap satıcısı olan Geoffrey Chaucer, burjuva kökenli olmasına karşın, sarayda görev al­mayı başardı. 1359'da Avrupa sefe­rine katılıp tutsak düştü; 1360'ta kurtulmalığı (fidye) ödenince ülkesi­ne döndü. 1366'ya doğru Lancaster düşesinin nedimesiyle evlendi. Dip­lomatik görevlerle yurt dışına gön­derildi. 1374'te Londra limanında gümrük denetçisi olarak görev yap­tı. Başyapıtı olan Canterbury Masal­ları nı (Tales of Canterbury) yazma­ya başladığı 1387 yılında karısı öldü. Chaucer'in yapıtlarının önemi, herşeyden önce, yazarın tarihin ilgi çekicibir döneminde yaşamış olmasın­dan kaynaklanır. Bir geçiş dönemin­de yaşamış olan Chaucer, eski ile yeniyi, yabancı etkisi ile ulusal özel­likleri düzyazılarında kaynaştırma­ya çalışmış, Guillaume de Machault, Jehan Froissart gibi Fransız yazar­larından, Dante, Petrarca ve Boccaccio gibi İtalyan yazarlarından etkilenmiş, ama bu etkileri bağdaştırarak kendine özgü bir edebiyat bi­çimi yaratmayı başarmıştır. 

CANTERBURY MASALLARI 

Tamamlanmamış olan Canterbury Masalları,Londra'dan kalkarak Canterbury'deki Thomas Becket'in me­zarına topluca giden hacıların (ara­larında yazar da vardır) art arda anlattıkları masallardan oluşur. Yapıt günümüze kalan biçimiyle yirmi masal içerir (bunların dördü bitme­miştir). Chaucer, giriş bölümünde, bir haçlı seferinden dönen şövalye­yi, Oxford papazını, hekimi, tüccarı, köylüleri, Kilise adamlarını, vb. betimlerken, birkaç sayfa içinde, çağının toplumunu iğneleyici bir gerçekçilikle dile getirir.