Bir sigorta memuru ile bir dantelacı kadının (Mort d credit (Taksitle Ölüm) adlı yapıtında bu kadının acı­masız bir portresini çizmiştir) oğlu olan Louis-Ferdinand Celine (asıl adı Louis Destouches'tur), 1912'de orduya girdi. 1914'te Zırhlı Süvari alayında görevliyken Ploelkapelle' de ağır biçimde yaralandı ve cephe­deki yararlılıklarından ötürü askerî madalya ve savaş nişanıyla ödüllen­dirilerek, 1915'te savaş malulü olarak çürüğe çıkarıldı. 1915-1918 yılları arasında önce Kamerun'a, sonra A.B.D'ne gitti ve A.B.D'nde Ford fabrikalarında işçi hekimliği eğitimi gördü. 1918'de Rennes Tıp Okulu'nun müdürünün kızıyla evlen­di; 1924'te Paris Üniversitesi'nde, XIX. yy'da yaşamış bir Macar hekimi üstüne hazırladığı tıp dokto­rası tezini savundu: La Vie et L'Geuvre de Philippe İgnace Semmelweis (Philippe İgnace Semmel-weis'in Yaşamı ve Yapıtları). Ya­zınsal üslup konusundaki yeteneğini daha bu çalışmasıyla ortaya koyan Celine, üç yıl süreyle Milletler Cemi­yeti için çalıştıktan sonra, karısın­dan ayrılıp 1928 yılında kendini bütünüyle edebiyata adadı: Sonra­dan çağdaş edebiyatın başlıca ya­pıtlarından biri sayılacak olan Voyage au bout de la nuit (Gecenin Sonuna Yolculuk, 1932); Eglise, comedie en 5 actes (Kilise, 5 Perde­lik Güldürü, 1933). Fransa'da aydın­ların belli bir kesimi bu iki yapıtı, aşırı karamsarlıklarına karşın, taşı­dıkları başkaldırı anlayışından ötü­rü beğendilerse de, çocukluğunu korkunç bir biçimde dile getirdiği Mort d credit'yi (1936) hiç beğenme­diler.

Bu arada Rusya’ya bir yolculuk yapan Celine, dönüşünde gençliğindeki inanışlarından kesin olarak uzaklaştığını gösteren Sovyet karşıtı bir yergi yazısı yayımladı [MeaCulpo; 1937). Bagatelles pour un massacre (Bir Katliam Çevresinde Ivır Zıvır Şey­ler, 1937) ve L'Ecole des cadavres (Cesetler Okulu, 1937) adlı yahudilere karşı kitaplarını yayımladıktan sonra, İkinci Dünya savaşı patlak verince orduya katılarak (1939) bir , zırhlıya atandı; gemi Cebelitarık açıklarında batınca Sartrouville dis­panserinde görevlendirildi. 1940-1944 yıllarında Paris'te yaşadı ve Les Beaux Draps (Güzel Çuhalar, 1941), Guignol's Band (Guignol Çetesi, 1944) adlı yapıtlarını yayım­ladı.   

1944' te ikinci eşi ve yakın dostu, tiyatro oyuncusu Robert Le Vigan'la Danimarka'ya kaçarak, birkaç ay, Nazilerle işbirliği yapmış mültecileri tedavi etti ve 1945 Aralığında" Ko­penhag'da Danimarka polisi tara­fından tutuklandı. 17 ay tutuklu kal­dıktan sonra, cezaevinden çıkınca, Baltık kıyısında Korsör'e yerleşti, 1951'de suçu bağışlanıp Fransa'ya döndükten sonra, Feerie pour ime autre fois (1952),D'un château l'autre (Bir Şatodan Öbürüne, 1957) ve Nord (Kuzey, 1960) adlı yapıtla­rını yayımladı. Yaşamının son yılla­rını Meudon'da "yoksulları tedavi" yle geçirdi. Bıraktığı iki yapıt, ölü­münden sonra yayımlandı: Voyage au bout de la nuit'nin kahramanı Bardamu'nün yeniden ortaya çıktı­ğı Le Pont de Londres (Londra Köprüsü, 1964); Danimarka'ya kaçı­şını alaycı bir dille anlatan Rigodon (1969).