Fransız yazarı ve siyaset adamı (Lo­zan, 1767-Paris, 1830). XVII. yy. başlarında İsviçre'ye sı­ğınmış eski bir protestan Fransız ailenin çocuğu olan Benjamin Constant de Rebecque, küçük yaştayken annesi ölünce, özel öğretmenler tarafından yetiştirildi. Deükanlılık çağında bir kararsızlığa ve iç sıkın­tısına kapılıp, bu ruh halinden uzun yıllar sonra kurtulabildi. 1787 yılından başlayarak Paris'te çeşitli kadınlarla ilişki kurması, duygusal olgunluğa kavuşamadığının kanıtla­rından biridir. Ama davranışlarmdaki tutarsızlığı, özellikle, 1794'te karşılaştığı Mme de Stael'e duymuş olduğu bağımlılık vurgular: Sürekli olarak Mme de Stael'in üstündeki etkisinden yakınmış, hem onu terketmek istemiş, hem de biraz uzak­laşınca hemen peşine düşmüş, on dört yıl boyunca ona bağlı kalmış, 1808 yılında ondan habersiz olarak evlenmiş, ama evlendikten sonra da iki yıl, ilişkisini sürdürmüştür. Çok genç yaşta De la religion consideree dans sa source, ses/ormes, et son developpement (Kaynağı, Biçim­leri ve Gelişmesi Açısından Din Üstüne) adlı yapıtını yazmaya koyu­lan Constant, kumar düşkünlüğü ne­deniyle çalışmasına sık sık ara vererek, ancak yedi yılda tamamla­yabilmiştir. Ama kendini ölümsüzlü­ğe kavuşturacağını umduğu bu ağır kitap, günümüzde yazarın hiç önem vermediği kısa romanı Adolphe'un gölgesinde kalmıştır. Benjamin Constant'ın siyasal yaşa­mı da dalgalanmalarla doludur: Mme de Stael'in aracılığıyla Bonapart tarafından önemli bir göreve getirilmiş, ama sonradan bu görevi reddetmiş, imparatorluğun yıkılma­sından sonra, Bonapart'a karşı peşpeşe yergi yazıları yayımlamış ve liberalleri desteklemiş, daha sonra, Mme Recamier'ye olan sevgisinden dolayı kralcılara katılmış (1814), ama, Elbe adasından dönen Napolyon'un verdiği görevi kabul etmiş, Napolyon'un Waterloo'daki yenilgi­sinden sonra da yeniden ateşli bir liberal kesilmiş ve 1819'da Sarthe milletvekili seçilerek parlamentoya girmiştir. 

BİR BAŞYAPIT: ADOLPHE

Önceleri siyasal bir düşünür olarak ilgi gören Benjamin Constant, asıl ününe ölümünden sonra kavuşmuş, 1880'de çağdaş psikolojik romanın yaratıcısı sayılarak, edebiyat ala­nında gerçek yerini bulmuştur. 1806'da Cenevre'de yazdığı (1816'da Londra'da yayımlandı) Adolphe, aslında yazarın Mme de Stael'le olan ilişkisini yansıtır: Yapıtın kah­ramanı, önce Ellenore adlı bir kadına delicesine âşık olur, ama elde eder etmez ondan bıkar. Bununla birlikte, ayrılmaya bir türlü karar veremediği için Avrupa' da her gittiği yerde onu izler; bu arada sürekli olarak, bütün ilişkileri koparma ya da gerçekten bağlanma konusundaki beceriksizliğinden do­layı bir yandan acı çekerken, bir yandan da tutarsız davranışlarıylasevgilisini üzer. Bu ikili işkence ak Ellenore'un ölümüyle son bulur, Adolphe, psikolojik açıdan eşsiz açık seçikliğinin yanı sıra, yazarın yaşadığı dönem için son derece özgün bir yaklaşımı, her türlü baskıdan kurtulduktan sonra, çelişkili ve önüne geçilemez içgüdü-arasında acı çeken bir "bilinç ol­gusunu" gözler önüne seren bir yapttır. Bu derin psikolojik inceleme yazarın sağlam, açık seçik üslubuyla daha da güçlenir ve iç dünyanın çözümlenmesini büyük bir ustalıkla yansıtır.      

Eserleri:

Siyaset ve felsefe: De la religion consideree dans sa source, ses formes et son developement (Kaynağı, Biçimleri ve Gelişmesi Açısından Din Üstüne, 1824-1831); Du polytheisme romain considere dans ses rapports avec la philosophie grecque et la religion chretienne (Yunan Felsefesi ve Hıristiyan Diniyle Olan İlişkileri Açısından Roma Çoktanrıcılığı Üstüne, 1833); Melanges de litterature et de politique (Edebiyatve Siyaset Yazılarından Seçmeler,1829).

Makale derlemesi: Cours de politique constitutionelle (Meşrutiyetçi Siyaset Dersleri, 1818-1820).

Roman: Adolphe (1816); Le Cahier Rouge (Kırmızı Defter, 1907); Cecile(1951'de yayımlanmıştır).

Günce: Journal întime (Özel Günce,1952