Lyon Lisesi'ni bitirdikten sonra, ailesinin yoksulluğu nedeniyle öğret­men yardımcısı olarak Ales Koleji'nde çalışmaya başlayan (1855-1857) Alphonse Daudet, daha sonra Pa­ris'e, edebiyatçı olmasında kendisi­ne yardım edecek olan ağabeyi ta­rihçi Ernest Daudet'nin yanına gitti. 1858 yılında yayımlanan ilk şiir der­lemesi Les Amoureuses'den (Âşık Kadınlar) sonra Le Figoro'da çeşitli makaleler yayımlayan, daha sonra Morny dükünün sekreteri olan (1860-1865)  Daudet, Değirmenimden Mek­tuplar (Les Lettres de mon moulin,1866)  adlı öykü kitabıyla üne kavu­şunca, parasal açıdan büyük bir so­runu kalmadı. Edebiyat çevrelerin­de Goncourt kardeşler, Zola ve Flaubert'le ilişki kurdu. Ales Koleji'nde öğretmen yardımcısı olarak çalıştığı günlerin deneylerini de içe­ren ve özyaşamöyküsü niteliğinde bir roman olan Küçük Şeyler (Le Petit Chose, 1868) yeteneğini bir kez daha kanıtladı. Taraskon'lu Tartarın (Tartarin de Tarascon, 1872), Tartarın sur les Alpes (Tarta­rin Alp Dağlarında, 1885), Port-Ta­rascon (Tarascon Limanı, 1890) adlı romanlardan oluşan üçlemede doğduğu yöreyi, acılar içinde geçen çocukluğunu ve Cezayir'e yaptığı ge­ziyi anlattı.