Paris'te felsefe öğrenimi gördükten sonra 1924-1927 yıllan arasında ger­çeküstücülük hareketine katılan ama 1929'da Andre Breton'la anlaşamayarak Georges Bataille'ın yönettiği Documents (Belgeler) dergisinde çalış­maya başlayan .Raymond Queneau 1933'te, edebi yaratıcılık, insanlık koşulu ve dil üstüne roman biçiminde düzenlenmiş bir düşünceler dizisi olan Chienden’ı (Ayrıkotu) yayımladı. "Halk dilinin fotoğraflan"yla dolu olan bu kitabın, özenli yapısı, fante­zisi yazarın gelecekte vereceği yapıt­larının, yarı-alaycı,yarı-ciddi özellik­lerinin habercisidir. Sözlü dile özgü nitelikler taşıdığı kadar, yazı dilinin de gerektirdiği özene sahip olan ve edebiyat türleri arasındaki ayrılıkla­rı silip atacak teknik düzenlemelerle dolu olan bu ürünler arasında şunlar sayılabilir: Gueule de Pierre (Taş Ağız, 1934) ve devamı olan Les Temps meles (Karışık Zamanlar),içinde dize­lerin de bulunduğu romanlardır (bu iki romanın konusunu, 1948'de yayım­ladığı Saint-Glinglin'de yeniden ele al­dı); Chene et chien (Meşe ve Köpek, 1937) dizelerle yazılmış bir özyaşamöyküsüdür. Odiie (1937)tanınmaya­cak bir biçime dönüştürülmüş özyaşamöyküsüdür: Enfants du limon (Balçı­ğın Çocukları, 1938) XIX. yy'ın bazı, "edebiyat çılgınları "nca oluşturulmuş Encyclopede des sciences inexactes' tan (Doğru Olmayan Bilimler Ansiklo­pedisi) parçalar içeren bir romandır. Queneau romanlarının çoğunda (Sert bir kış) Pierrot mon ami [Dostum Pierrot, 1942]; Loin de Rueil [Rueil'den Uzakta,1945]) ve Une trouille verte (Bir Yeşil Kor­ku, 1947) adlı yapıtındaki öykülerde, sinema sanatındaki "zincirleme" yön­temini düzyazıya uygulamaya çalışır. Ünlü Exercices de style (Üslup Çalış­maları, 1947 ve 1963] adlı yapıtındaysa Queneau'nun tek bir metinsel tema üstüne çeşitlemeler yaptığı ve sanki örnek olarak J.S. Bach'ın Füg Sanatı' nı aldığı söylenebilir. Denemelerini topladığı Bâtons, chiffres etlettres (Çubuklar,Rakamlar ve Harfler, 1950-1965) adlı yapıtı dil üs­tüne yeni sorunların irdelendiği bir kitaptır.

1959da Queneau büyük bir oyuncu kitlesine seslenen Zazie dans le met­ro (Zazie Metro'da) adlı ünlü romanı­nı yayımladı (bu kitap 1960'ta Louis Maile tarafından sinemaya aktarıldı). 1960'ta François Le Lionnais ile bir­likte Patafizik Koleji bünyesinde Oulipo topluluğunu (Ouvroir de litterature potentielle ( Gücül Edebiyat Derne­ği] ) kurdu.

Özellikle Oulipo için yazıl­mış kitaplarının (Centmillemiliiards de poemes (Yüzbin Milyar Şiir, 1961]; Le Vol d'İcare [İkaros'un Uçuşu, 1968]) ardından Battre la campagne (Saçmalamak, 1968) ve Morale elementaire (Temel Ahlak, 1975) adlı şi­irlerini gerçekleştirdi. Queneau'nun öbür önemli yapıtları arasında Oeuvres completesde SallyMara 'yi (Sally Mara'nın Bütün Yapıtları, 1962) be­lirtmek gerekir: Bu yapıt Ön est toujours trop bon avec les femmes (Ka­dınlarla Hep İyi Geçinilir, 1947) ve Le Journal intime de Sally'yi (Sally'nin Gizli Günlüğü, 1950) içerir.