Asıl adı Louis Farigoule olan Jules Romains, Ecole Normale Superieure'de (Yüksek Öğretmen Okulu) öğrenim gördükten sonra felsefe alanında uzmanlaştı ve bu konuda ders verdi. Genç yaşta edebiyatla ilgilenmeye de başlayan Jules Romains 1919'da öğre­timi bırakarak kendini tümüyle edebi­yata verdi.

YAPITLARI

1906'da, G.Duhamel, C. Vildrac, A. Gleires gibi yazar ve sanatçıların kur­duğu Abbaye topluluğuna katılan Ju­les Romains'in edebiyat dünyasında adını duyurması, ünanimizm diye ad­landırdığı, her topluluğu harekete ge­çiren tek ruhu anlatma olgusunu işlemeye başladığı La vie unanime (Bir­likte Yaşama, 1908) adlı şiir kitabının yayımlanmasıyla oldu. Aynı temayı VÂme des Hommes (İnsanların Ruhu, 1904) adlı şiir kitabıyla Dirilen Şehir (Le Bourg regenere, 1906), Puissances de Paris (Paris Güçleri, 1911) ve Bir Adam Öldü (Mort de quelqu'un, 1911) adlı romanlarında işledi. 1913'te ya­yımladığı Kafadarlar (Les Copains) ile, 1920'de çıkardığı Donogoo-Tonka adlı romanlarında da alaycılık ile duy­gululuğu, mizah ile eleştiri ve parodi­yi bir arada kullandı. Bu arada L 'Ar-mee dans la Ville (Kentteki Ordu, 1911), Cromedeyre-le-Vieil (1920) ad­lı ilk tiyatro yapıtlarını veren Jules Ro­mains daha sonra bu alanda yergili ti­yatro oyunu Monsieur Le Trouhadec saisiparla debauche'u (Sefahat Tut­kunu Bay Trouhadec) çağdaş tiyatronun en başarılı örneklerinden biri olarak kabul edilen Knock ya da Hekimliğin Zaferi"ni (Knock ou le tri-omphe de la medecine, 1923), Le Ma-riage de Monsieur Trouhadec'i (Bay Trouhadec'in Evlenmesi, 1925), Le Dictateur'iı (Diktatör, 1926) ve Dono-goo'yu (1930) yayımladı. Lucienne (1922), Le Dieu des Corps (Bedenlerin Tanrısı, 1928) ve Quand le Navire... (Ne Zaman ki Gemi..., 1929) adlı bölümlerden oluşan Psyche üçlemesini yazdıktan sonra, çağdaş dünyada toplumsal yaşamın karma­şıklığını yansıttığı Les Hommes de Bonne Volonte (İyi Niyetli İnsanlar, 27 cilt, 1932-1947) adlı roman dizisini gerçekleştirdi. Bu arada şiirsel üreti­mini de sürdürmekten geri kalmadı: Europe (Avrupa, 1916); l'Ode genoise (Genova Odu, 1924), L'Homme Blanc (Beyaz Adam, 1937).