Çocukluğu, bir burjuva çevresinde mutlu geçen Paul Verlaine, Paris'te, Bonaparte Lisesi'nde (günümüzde Condorcet Lisesi) daha çocuk denecek yaşta "ne zaman olursa olsun, kim olursa olsun, nerede olursa olsun" sevme tutkusuyla tutuştu ve bütün ya­şamı boyunca bu tutkudan kurtulama­dı. Verlaine şiire adanmış gibiydi ve yazarlar ile sanatçılar arasındaki ya­kınlığı çok iyi biliyordu. 1866'da yankı uyandırmayan Poemes saturniens'i yayımladı. 1870'te la Bonne Chanson'un esin kaynağı olan Mathilde Maute ile evlendi, ama Rimbaud ile dostluk kurdu ve karısı ile ço­cuğunu bırakarak, onunla yolculuklar yaptı. Londra'da bulundukları sırada Verlain, Rimbaud'dan ansızın ayrıldı ve Brüksel'e gitti. Rimbaud da onun yanına geldi. Bir tartışma sırasında Verlaine, Rimbaud'yu tabancayla ya­raladı (10 Temmuz 1873).Mahkûm ol­du ve tutukevinde çocukluğunun inan­cını yeniden buldu. Sagesse 'e (Bilge­lik) o sırada başladı. 1874'te, Romances şans paroles (Sözsüz Romanslar) yayımlandı. 1875'te hapisten çıkıp an­nesinin yanına gitti. Karısı, bu arada kendisinden ayrılmıştı. Yaşamını sür­dürebilmek için İngiltere'de ve daha sonra Rethel'de öğretmenlik yaptı; ar­kadaşı Lucien Letinois'yla birlikte bir tarım işletmesini yönetmeye iki kez çalıştı (1880 ve 1884), ama iflas edip Paris'e geri döndü. Bu arada Sagesse'i (1881) vejadis etNaguere'i (1884) yayımlamıştı. Annesinin ölümünden sonra başıboş kaldı ve kendisini içki­ye verdi. "Ozanların prensi" olarak kabul edilmesine (1894) ve gençlik ta­rafından çok sevilmesine karşın, Pa­ris'te sefil bir yaşam süren, hastane­ye girip çıkan bir zavallıydı artık.

RUHUN SÖZLERİ

Saydamlık taşıyan verimi, temeli ba­kımından şiirseldir ve parnasseçı anlayışa dayanan Poemes saturniens (1866) ile başlar. Ama daha bu say­falarda bile, Veriaine'den başka kim­sede bulunmayan nazmın öouzak ve akıcı türküsü ve o uçucu müzik ken­dini duyurur (Mon reve îamilier [Be­nim Alışılmış Düşüm],Chansond'automne [Sonbahar Şarkısı]). XVII. yy'dan ve Watteau'nun tablola­rından esinlenen Fetes galantes'la. (1869) Verlaine, parnasseçı geleneği sürdürdü, ama bu geleneğin kuralcılığını, düşlere büyük yer vererek in­ce bir melankoli havasıyla ve duyar­lıkla yumuşatıp zenginleştirdi. İçi Temiz Olanlar,Gezintide, Ay Işı­ğı,Sessizce. La Bonne Chanson (1870), yirmi altı küçük şiirden oluşmuştur ve tam an­lamıyla kişisel bir şiire geçişi göster­diği gibi "yakınlık şiiri" nin başya­pıtları arasında da yer alır.

HECE SAYISI TEK OLAN DİZELER

 Romances şans paroles (1874)Verlaine'in şiirindeki evrime tanıklık eder Verlaine burada, 1874,'e doğru yazılmış olan (jadis et Naguere'de 1884't yayımlanmıştır) ve simgeciliğin bildirgesi sayılan Art Poetique "m (Şiir Sanatı) ünlü mısralarında ortaya koyduğu ilkeleri, başarılı bir biçimde uygular.  

 Retoriğin ve tumturaklı sözün düşmam olan Verlaine, plastik netliğin ve kafiye ile ritmin gürlüğünün yerine uçucu imgeler ve akışkan uyumlar koyar. Ayrıntıya ve "belirsizin belirgini bir arada bulunduğu gösterişsi şarkıya" vurgun olan Verlaine, "hece sayısı tek olan dizeler"i tercih eder ve şarkının ustaca gerçekleştirilmiş arılığına yönelir. Ona göre, düşün tüm ânlatılamazlığını ve raslantısallığıı ancak müzik dile getirebilir (II pleuı dans mon coeur, O triste, trist etait mon âme, J'ai peurd'un baise, Green).

ACI VE İNAYET