|
13 Eylül 1889'da Narbonne'da doğan Reverdy gerçeküstücü akımın en büyük hazırlayıcılarındandır. 1917'de yeni sanatın savunuculuğunu yapan Nord-Sud dergisini çıkardı. 1924'te Nouveau Monde ödülünü kazandı. Şiire hiç us payı tanımayan gerçeküstücülerden bir noktada ayrılarak «yalnız duygunun egemen olduğu yerde akıl silinir; oysa akıl payı olmadan sanatsal gerçek olmaz» der. Ona göre ozan «düşle gerçek arasındaki o bıçak sırtı» üstündedir hep. Bu yüzden şiiri biraz kapalıdır. Ama «bir şiir kapalıdır diye ille de karanlık demek değildir. Ona ışık veren yerden girmesini bilmek gerek». Onun için şiirlerinin sadeliğini, güzelliğini anlıyabilmek için ozanın havasiyle bu şiire girmesi gerekir okuyucunun. Günün ozanlarından Soupault, Aragon ve Breton kendisini yaşayan ozanların en büyüğü olarak selâmlamışlardır. Şiirden başka özellikle denemeler de yazmıştır. 1960 yılında öldü. Yapıtları: La Lucarne Ovale, Les Ardoises du Toit, La Guitare Endormie, Coeur de Chene, Les Epaves du Ciel, Sources du Vent, Ferraille, Plupart du Temps. Main-d'oeuvre.Denemeleri: Self-Defense, le Gant de Crin, ie Livre de mon bord. GİZ Çan bomboş Dil yok kuşlarda Her şeyin uyuduğu yuvada Saat dokuz
Kıpırtı yok toprakta Göğüs geçiriyor sanki biri Gülümsüyor dersiniz ağaçlar Damlalar tiril tiril dal uçlannda Bir bulut delip geçiyor geceyi
Adam türkü söylüyor kapı önünde Sessizce aralanıyor pencere
|
