Tiyatronun önemi ancak pek sonraları anlaşılmış olduğundan XIX. ve XX. yüzyıllar da hakiki tiyatro yazarları ve kritikleri görülmeğe baş­lamıştır. Bundan önce Araplarda dram yoktu ve tamamen meçhuldü.

İlk piyes Suriye'de İbrahim Ahdab (1826 -1891) tarafından yazıldı. Moliere'nin eserlerini Arapça'ya çeviren Marun-Nakkaş (1817-1855) ve Tannus al - Hurri (1860) seçkinlerdendir. İlk trajedi Halil al - Yazıcı (1856-1889) tarafından kaleme alınmıştır.

Nacib al-Haddad velût bir yazardı. Osman Calal (1859-1898), Antun Yazbak ve Ahmed Şevki zikre şayandır.

Mısır tiyatrosu 1920-1930 arasında Muhammed Taynur'un gayretiyle yeni bir devreye girmiştir.

Son zamanlarda Mısırda Lâtin harfleri lehinde bir akıntı başlamıştır. Mısırın tanınmış şahıslarından, eski bakanlarından ve yüksek hukukçula­rından olan Abdülaziz Fehmi Paşa, Arap dili akademisine bütün Arap alemini meşgul eden ve birçok münakaşalara - tartışmalara sebebiyet ve­ren ciddi bir proje sunmuştur. Projenin esası, Arapça'yı yazmak için Lâtin harflerinin, kabulüdür. Fehmi Paşa'nın asıl maksadı, Arapça'yı konuşan milletlerin bu dili kolayca öğrenmelerini, okuyup yazmalarını temin etmek ve böylece Arapça konuşan milletlerin ümmilikle savaşını kolaylaştırmak ve Arapça'yı herkes tarafından okunabilir ve yazılabilir bir duruma sokmaktır.

Bugün umumiyetle bilinen bir şey, Arap harflerinin sesli harf bakı­mından eksikliğidir. Bu eksiklik yüzünden Arapça kelimeleri doğru dürüst okumak, ömür törpüleyen bir iş teşkil etmektedir.Bu bakımdan Abdülaziz Fehmi Paşa okuma yazma işini kökün­den halletmek, Arap milletinin ümmilikle mücadelesini kolaylaştırmak ve Arapların da kolaylıkla yazı yazabilmeleri için Lâtin harflerini kabul et­melerini tavsiye etmek suretiyle ön ayak olmaktadır. Bu fikir de her yeni fikir gibi bir gürültü koparmıştır. Er geç bu fikrin galebe çalacağı muhakkaktır.