Çocukluğu, annesinin yarattığı koyu bir bağnazlık içinde geçen Ernest Mil­ler Hemingway, ortaöğrenimini Oak Park'taki kolejde bitirdikten sonra, on sekiz yaşında gazeteciliğe atıldı. Birinci Dünya savaşma katılıp, İtalya'da gezgin hastane görevlisi olarak görev yaparken bir top mermi­siyle ağır biçimde yaralandı. A.B.D' ne döndüğünde (1919) evlendi ve büyük bir gazetenin muhabiri olarak Avrupa'ya gitti (1922). Paris'te, Gertrude Stein,Ezra Pound, Dos Passos, Scott Fitzgerald ile dostluk kurdu. Türk-Yunan savaşında (1922) savaş muhabirliği yaptı. Sonra gazeteciliği bırakarak, kendini edebiyata verdi. Güneş de Doğar(The Sun AlsoRises, 1926) adlı romanının yayımlanma­sından sonra boşandı ve yeniden evlendi. Babasının intihar etmesin­den (1928) sonra A.B.D'ne yerleşti.  

BÜYÜK GEZGİN1931'de boğa güreşini öğrenmek için İspanya'ya giden Hemingway, bura­da edindiği bilgilerle Öğleden Sonra Ölüm'ü(Death inthe Afternoon ,1932) yazdı. Daha sonra gezilerini sıklaştı­rarak Küba'yı, İspanya'yı, vahşi hay­vanları avladığı Afrika'yı dolaştı. 1937'de, İspanyol iç savaşına katıldı ve topladığı bağışlarla İspanya'daki cumhuriyetçi hükümete yardım etti.  

1940'ta boşanıp yeniden evlendi ve İspanya savaşını konu alan Çanlar Kimin İçin Çalıyor'u (For Whom the Bell Tolls) yayımladı. 1944'te, Mütte­fiklerin Normandiya çıkarmasına katıldı, bir kez daha boşanıp dör­düncü evliliğini yaptı (1946). Havana'da, Venedik'te, Uganda'da ve avcılık yaşamını sürdürdüğü Kenya' da yaşadı. 1954'de Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı. Küba'da yıllarca kaldıktan sonra Ketchum'a (İdaho) yerleşti. Fiziksel açıdan güçten düş­tüğüne inanarak, 2 Temmuz 1961'de kafasına bir kurşun sıkarak,babası gibi intihar etti. 

YAPITLARININ GERÇEK BOYUTU

Hemingway'in serüvenciliği, avcılığı, matadorluğu, kavgacılığı, yapıtları­nın gerçek boyutunu oluşturur. Sanatsal başarıyla gazeteciliğin sağ­ladığı kolaylığın ürünü olan ve hepsi aynı değeri taşımayan bu yapıtlar, başarısızlıklar, boşa giden çabalar, kaçan mutluluklar konusundaki deneylerin kahramanlık düzeyine ve hemen hemen mitolojik bir havaya aktarılması olarak nitelendirilebilir Silahlara Veda [A FarewelltoArms], İhtiyar Balıkçı [The Old Man and tha Sea], Güneş de Doğar [The SunAlso Rises]).Hemingway'in ölene dek sert, istekli, bireyci ve yalnız olan kahra­manları Ya Hep Ya Hiç [To Ha ve and Have Not],Çanlar Kimin İçin Çalıyor? [For Whom the Bell Tolls ] yazarı yan­sıtan ideal tipler olmaktan çok, yaşama bağlı, ölümden korkmayan, güçlü bir kişiliğin tüm çelişkilerinin kendi kendine çözümlendiği, duygu­sal olduğu kadar ahlakçı tiplerdir. Hemingway'e göre edebiyat, çelişkili iç tepilerine çile çekerek egemen olmaya yönelik tutkulu bir girişim­dir.