FransızSaint-Simon kontu olan Claude Henri de Rouvroy (Saint-Simon diye bilinir) genç yaşta orduya girdi (1777) ve Amerika'nın bağımsızlığı için çarpış­tı. 1783'te Fransa'ya döndükten son­ra iflas etti ama bir süre sonra ülke­de başgösteren enflasyon ortamında yeniden servet edindi. Kendini bilime vererek, toplumda değişiklikler yarat­ma amacını benimsedi. Başlangıçta yalnız ya da sekreteri Augustin Thierry'le birlikte giriştiği çalışmalarını sonradan Auguste Comte ile sürdür­dü.

GÖRÜŞLERİ

Saint-Simon, Hegel'le aynı dönemde, bilimleri bir arada yürütmek ve Diderot ile d'Alembert'inkinden daha sağ­lam temellere dayalı bir ansiklopedi ortaya koymak istiyordu. Daha sonra, isteklerini yalnızca insan bilimini kur­makla sınırladı: İnsan toplumunun bireylerin basit bir toplamı değil, ger­çek bir varlık olduğunu ve inceleme­sinin de, bütün bilimler gibi varsayım­sal, tanrıbilimsel ya da metafiziksel evreden pozitif evreye geçmesi gerek­tiğini düşünüyordu. Bunun sonucunda üç hal yasası'nı ortaya koydu; bu ya­sa daha sonra Auguste Comte tarafın­dan yeniden ele alındı. Saint-Simon, 1814'te daha güncel bir sorun olan barış sorununu işledi. Ona göre barışı sağlamak için, her halkın özerkliğine saygı duyacak olan Avrupa siyasal birliğinin, sanayi çıkarla­rının birleştirilmesiyle pekiştirilmesi gerekiyordu. Gene bir Parlamento bu görüşü benimseyerek uluslararası ka­mu yararına yönelik işleri örgütleye­cekti. Sanayinin, insanlara yalnızca barış değil, mutluluğu da vermesi için Saint-Simon, "aylaklar" diye adlan­dırdığı, çalışmadan kendi gelirleriyle geçinenlere karşı üreticileri tutuyor­du. Ona göre, bilim ve sanayi karşı­lıklı olarak birbirine bağlıydı: Üretici­lerin tümü, fiziksel ve ahlaksal gerek­sinimlerin giderilmesini sağlayan bes­leyici sınıfı oluşturuyordu ve siyasal iktidarı, gücü gittikçe artan bu sınıfa vermek veriyordu. Bu iktidar, baskı ve zorlama kavramlarının yerine sözleş­me ve birlik kavramlarını koyacaktı; böylece kişilerin yönetilmesinin yeri­ni şeylerin yönetilmesi alacaktı. Saint-Simon yeni rejimin kurulabilme­si için halkın buna ilgi duyması gerek­tiğini ileri sürüyordu. Duygulara, sa­natçıların oynayacağı role ve yeni bir Hıristiyanlığın ortaya atılmasına ve­rilmesi gereken önem, işte bundan kaynaklanıyordu. Din, örgütlenmele­ri için kitlelere coşku vermeliydi. Ki­liseler halka değil de yöneticilere yar­dım ettikleri için görevlerini ihmal et­mişlerdi. Bununla birlikte din ortadan kaldırılamadığına göre, değişime uğramalıydı. Kısacası, Saint-Simon'un dini, tümüyle toplumsaldı. Saint-Simon L 'Industrie (Sanayi) adıy­la yayımladığı dergide mülkiyetin, ay­rıcalıklı bir sınıfın çıkarı değil de bü­tün toplumun çıkarı için kurulması ge­rektiğini belirtti.

Saint-Simon'un görüşleri sonradan Enfantin, Bazard, Halevy ve Hippolyte Carnot tarafından geliştirildi (bu kişi­ler saint-simoncular diye bilinir) ve saint-simonculuk denen bir hareket oluştu.

Eserleri: 

Lettres d'un habitant de Geneve a ses contemporains (Bir Cenevrelinin Çağ­daşlarına Mektupları, 1803); Introduction aux travaux scientifiques du XLX siecle (XLX. yy'ın Bilimsel Çalışmalanna Giriş, 1807); Esquisse d'une NouveUe Encyclopedie (Yeni Bir Ansiklopedi Taslağı, 1810); Memoiresur

 la science de l'homme (İnsan Bi­limi Üstüne İnceleme, 1813); De la reorganisation de la societe europeenne (Avrupa Toplumunun Yeniden Düzenlenişi Üstüne, 1814; Augustin Thierry ile birlikte); Du Systeme industriel (Sanayi Sistemi Üstüne, 1823); Le Catechisme des industriels (Sanayicilerin Kutsal Kitabı, 1824);