Üyeleri önemli görevlerde bulunmuş bir ailenin çocuğu olan Ulrich Zwingli, Viyana ve Basel Üniversitelerinde, klasik yazarları sevmesini sağlayan iyi bir öğrenim gördü. Papazlık aşamasının verilmesinden sonra, Glarus' da (1506), Einsiedeln'de ve Zürih'te önemli görevlerde bulundu. Erasmus'a büyük hayranlık duyduğundan, kurtuluş arayışından çok bir doğruluk arayışı içindeydi. Aynı zamanda da Kilise'de reform yapmak istiyordu: 1516'dan başlayarak, Einsiedeln'deki hac yolculuğu sırasında ortaya çı­kan batıl inançlara karşı mücadeleye girişti.

  Otorite yoluyla bir reformdan yana olan Zwingli, amacına ulaşabilmek için kanton yönetimi üstündeki bütün saygınlığını kullandı. 1521'den 1523'e kadar, Zürih kenti yetkililerinin ona­yıyla köklü bir Kilise düzenleme refor­mu gerçekleştirdi. Zwingli'nin etkisi (yazılarının yayılmasıyla) ve taklit edilmesi sonunda, Basel ve Bern baş­ta olmak üzere İsviçre'nin büyük bir bölümünde aynı tür bir değişiklik yoluna gidildi. Ama, Zwingli, yalnızca Katolikliğe bağlı kalmayan, aynı za­manda 1524'te Avusturya ile bağlaşık bir birlik kuran dağ kesimi kantonla­rının direnişiyle karşılaştı. Buna kar­şı koyabilmek için 1527'de, bir "komburjuvazi" (bu ittifakın böyle adlandırılmasının nedeni, İsviçre kentlerinin çoğunu bir araya getirme­si ve Mulhouse'u da içine almasıydı) ittifakı kurdu.  

Philipp I ise, kendi açısından, Reform' un yandaşları arasında Katoliklere ve imparatorluğa karşı, ortak bir cephe­nin kurulmasını istiyordu: Melanchthon ve başkalarından yardım gören Luther ve Zwingli, 1529'da Marburg' da buluştular. Karşılaşmaları, birçok ortak noktayı ama aynı zamanda da kutsal yaşam anlayışıyla ilgili önlen­mesi güç bir bölünmeyi ortaya çıkar­dı. Zwingli'ye göre, vaftiz ve şaraplı ekmekle yapılan kutsama töreni, yal­nızca simgesel törenlerdi. Bu, Luther' in üstünde şok etkisi yaparak Reform' un üçüncü "büyüğü"ne karşı çok bü­yük bir güvensizlik duymasına neden oldu.