ninni, bebek uyutmak amacıyla söylenen ığır ve tekdüze şarkı. Müziğini ve sözlerini saptayan belirli kurallar yoktur. Geleneksel halk ninnilerinin dışında, söyleyenin uyut­tuğu bebeğe ilişkin duygu ve dileklerini doğaçlama biçimde dile getirdiği ninniler de vardır. Bazı ninnilerin sözleri içinde zaman zaman anlamsız sözcüklere (örn. dandini dandini dasdana) ve masalsı, gerçeküstü imgelere de rastlanır.

Türk halk edebiyatında ninniler çoğunluk­la bir dörtlükten oluşan 8 ya da 11 heceli şiirler biçimindedir. Bazen karşılaşılan bir­kaç dörtlük uzunluğundaki ninnilerin ise adı unutulmuş halk şairlerinin şiirleri olduğu sanılır. Ninniler kendilerine mahsus bazı ifa­de kalıpları ve üslûp özellikleri taşır. Ge­nel olarak "Dandini dandini dan ister"; "Hû, hû, hû Allah"; "Ninnilerin benim ol­sun" gibi bir nida, terennüm ve hitap unsuru ile başlayan ninnilerde sonuncu mısradan sonra "ninni, nenni, e... hû..." gibi sözler tekrar edilir. Her ninni söyleyenin dağarcığında bu dörtlüklerden birkaç örnek bulunmakla beraber hiç ninni bilmeyenler de çocuk­lara gelişigüzel söylenen cümlelerle nin­ni kurabilir. Türk ninnilerini çeşitli açılar­dan değerlendiren Âmil Çelebioğlu bun­ları dinî, kutsî, fikrî mahiyette, efsane ve ağıt türünden, dilek ve temenni, sevgi ve alâka, övgü ve yergi, şikâyet ve tees­sür, ayrılık ve gurbet ifade eden, vaad, tehdit ve korkutma niteliğinde ninniler olmak üzere dokuz grupta toplayarak incelemiştir. Ninnileri tür, şekil ve görevleri açısından da gruplara ayırmak mümkündür. Bazı ninniler sa­dece kız veya erkek çocuklar için söylenirken her iki cins için söylenenler de vardır. Dinî mahiyetteki ninnilerde "lâ ila­he illallah", tevhid, besmele gibi ifade­ler görülmekle beraber bunlar daha çok annenin çocuk sahibi olduğu için Allah'a şükrünü, çocuğunu sıhhat ve afiyetle bü­yütme veya çocuk sahibi olabilme dileği­ni ifade eder.