Tekne yapımcısı bir ailenin çocuğu olan Ossip Zadkine, Batı Avrupa kül­türünü 1906'dan 1908'e kadar kalmış olduğu İngiltere'de tamdı. Londra'daki Central Schoolof Arts and Crafts' daki dersleri izledikten sonra, Paris'e gitti ve 1909'da oraya yerleşti. Güzel Sanatlar Okulu'na kaydolduktan kısa bir süre sonra, resmi öğrenimi bırakarak, kendi kendini yetiştirmeye ve serbest sanatçı olarak çalışmaya ka­rar verdi. Bu dönemden başlayarak Zadkine, Paris'teki okulda tanıştığı birçok Doğu Avrupalı arkadaşıyla (Archipenko, Lipchitz, Ğzaky) birlikte, giderek, o sıralarda doğmakta olan kübizmin temsil ettiği öncü sanat akımına yöneldi.

Zadkine'in 1940'a doğru gerçekleştir­diği yapıtlardaysa tıkız kütlelerin ye­rini "açık" biçimlerin aldığı görüldü. Tersine dönmüş ya da altüst edilmiş bir doğa düzeni içinde, dışbükeyle iç­bükey, boşla dolu, eğrilerle doğrular, ustalıkla gerçekleştirilen karşılıklı de­ğiş tokuşlar ya da yer değiştirmeleri sergiler [Orpheus, 1948). 1942-1945 arasında A.B.D'ne sığınmış olan Zadkine, Fransa'ya döndükten sonra, artık biçimsel özellikleri deği­şikliğe uğramayacak olan bir sanata egemen oldu; bundan böyle yalnızca işlediği temalar yenilendi. Grande Chaumiere Akademisi'nde ders ver­meye başladıktan (1946-1958) sonra 1951'de en ünlü yapıtlarından biri olan tunçtan Yıkık Kent'i (Rotterdam) gerçekleştirdi. Bu, Rotterdam kentinin 1940'ta Almanlar tarafından bombalanması sonucunda yıkılmasının anı­sına gerçekleştirilmiş bir heykel çalışmasıydı.