Anne hamile olduğunu anlar. Fakat çocuğu dünyaya getirip getirmeme konusunda bir çelişki içindedir. Onun tek korkusu çocuğu sonsuzluktan kopartıp kendi gövdesine katan tesadüftür. Bir gün çocuğunun kendisine isyan etmesinden çekinmektedir. Çünkü çocuk dünyaya kendi isteği ile gelmeyecektir. Bu sebeple Anne karnındaki çocuk ile değişik bir atmosfere girerek onunla konuşmaya başlar. Ona hayatla ilgili bilgiler verir ve hayatın zorluklarından bahseder.

Anne çocuğu dünyaya getirmesinin kendisine bir yarar getirmeyeceği görüşündedir. "İnan ki seni dünyaya getirmek bana hiç bir zevk vermeyecek. (...) Çalışan bir kadınım. Başka birçok işim, görevim, yapmayı sevdiğim şey var : daha öncede söyledim, seni gereksinmiyorum" demektedir. Daha sonra bir dergide ceninin (vücudun) gelişimiyle ilgili olarak bir yazı ve fotoğraflar görür bunun üzerine çocuğu dünyaya getirmeye karar verir. Daha sonraki dönemlerde karnındaki bebeğin gelişimini bu resimlerden evre evre takip etmeye başlar

Anne karnındaki bebeğin varlığından tam olarak emin olmak için Doktora gider. Doktor Anneye henüz erken olduğunu ve bir müddet daha beklemesi gerektiğini söyler. Hamile Bayan Hastanede gördüğü davranışlardan rahatsız olmuştur. Bunun sebebini de Eşinden ayrı yaşamasına bağlar. Çünkü bekar bir kadının hamile olması topluma itici gelmektedir.

Anne önce çocuğunu kız olarak doğmasını arzu ermektedir. Çünkü kadın olarak doğarsan yapacak çok şeyin olacak" der. Kadınlar için bu dünyanın mücadelelerle dolu olduğunu ama yinede Kadın olmanın güzel bir duygu olduğunu söyler. Bir süre sonra bunda çelişkiye düşer ve "Erkek doğarsanda aynı ölçüde sevinirim. Hatta belki dahada çok. Çünkü o zaman bir sürü aşağılamadan, ezilmekten, kullanılmışlıktan kurtulmuş olursun'" der.

Hamile Bayan çocuğun varlığından ayrıldığı eşine bahseder. Fakat Çocuğun Babası bu habere sevinmez ve ondan çocuğu aldırmasın ister. Kadın buna şiddetle karşı çıkar. Zaten o çocuğunun babasını hiç sevmemiştir sadece ona hayrandır.

Kontrol için yeniden hastaneye gider. Ama doktor ve hemşireler ona sıcak davranmazlar. Doktor Anneye istirahat etmesi gerektiğini söyler. Ama bu Anne için mümkün değildir. Çünkü o çalışmaktadır. Zaten çalıştığı şirketin Patronu da çocuğa sıcak bakmamaktadır. Anneden çocuğu doğurmaktan vazgeçmesini söyler. Çünkü çocuk annenin iş hayatına olumsuz yansır ve onun yükselmesini engelleyebilir.

Bebek konusunda Anneye tek destek yine kendi Anne ve Babasından gelir. Anne ve Babası bu konuda kadına yardımcı olmaya çalışırlar. Ayrıca önceleri çocuğa pek sıcak bakmayan fakat daha sonra bunu kabullenen bir arkadaşı vardır. Bu arkadaşı bebek konusunda Anne adayına yardımcı olmaya çalışır ve ara sıra gelerek ev işlerinde

ona yardımcı olur.

Annenin çocuğu doğurup doğurmamaktaki kararsızlığı devam etmektedir. O hala karnındaki bebeğe hayatla ilgili olarak bilgiler vermeye devam etmektedir.

Anne Adayı bu arada bebeğe üç tane peri masalı anlatır. Aslında bu masalların hepsi annenin başından geçmiş olaylardır ve hepsinde de hayatla ilgili olarak çıkartılabilecek neticeler vardır.

Bu arada doktorunun verdiği nasihatleri dinlemez ve bir iş yolculuğuna çıkar. Çünkü bu yolculuk kadının iş hayatı ve kariyeri açısından önem arz etmektedir. Yasak olduğu halde viski ve sigara içer. Bu yolculuk kendisini çok yormuştur. Daha fazla dayanamaz ve durumunun da kötüleşmesi üzerine yolculuğunu yarıda kesmek zorunda kalır. Geri döner ve bir süre bir motelde dinlenir. Daha sonra Bayan Doktora gider ve muayene olur. Doktor kadını muayene eder ve çocuğun gelişmediğini ve öldüğünü Anneye söyler.

Çocuğun ölümü anneyi kötü etkiler. Kısa süreli bunalıma girer bayılır. Bu arada yaşadığı olayların etkisiyle kendinden geçer ve hayal görmeye başlamıştır. Bir mahkeme" ve bu mahkemede kadın yargılanmaktadır. Yargılanmasının sebebi ise bebeğin ölümünden sorumlu olup olmamasıdır.

Bu yargılamada Doktoru, Hemşiresi, Kocası, Patronu, Arkadaşı ve Anne Babası vardır. Hepsinde bir hüzün vardır. Hepsi teker teker kalkar ve iddialarını ortaya koyarak kadının suçlu ve suçsuz olduğunu yüksek sesle söylerler.

Kendi doktoru kadını cinayetle suçlar. Ona göre kadın bebek için gerekli ihtimamı göstermemiş ve çocuğu tehlikeye atmıştır. Kocası ise sürekli ağlamaktadır. Bir sey söyleyecekmiş gibi kalkar ve oturur. Oda Annenin suçlu olduğuna inanır. Arkadaşı kadını suçlar ve ona sitem eder. Bayan Doktor erkek meslektaşının takındığı tavrı eleştirir ve kadınlık iç güdüleriyle mesleğini de devreye sokarak kadını suçsuz bulur.

Patronu bu jüride yer almaması gerektiğini söyler çünkü o kadınla sadece mesleki açıdan bir bağı vardır. Ama yinede ona göre kadın suçludur. Kadının Anne ve babası kızlarını suçsuz bulurlar ve kızlarını savunurlar.

Bu sırada çocuğun sesi duyulur çocuk kendi hakkında konuşulan her konu için konuşan kişileri haklı bulur ve "Doğmayı ben istemedim" der.

Çocuğu Annenin karnından alırlar. Anne bebeği bir kavanozun içine konmasını söyler ve ona bakarak yaşadığı günleri hatırlar.