Babam Andrey Petroviç Grinev, kıdemli binbaşı iken ordudan emekli olmuş. Emeklilik günlerinde ise Simbirsk’deki köyüne çekilmiş.Ben ise daha annemin karnındayken Semyonov alayına çavuş yazdırılmışım.Eğer erkek olmasaydım, babam ilgili makamlara hiç doğmamış çavuşun öldüğünü duyuracak konu böylece kapanacaktı.

Çocukluğumu Simbirsk’deki köyümüzde geçirdim.Babam Andrey Petroviç Grinev, bir gün anneme askerlik yaşımın geldiğini söyledi.Sonra babam yakın akrabamız Prens B’ye durumu bildirdi.Bir mektup yolladı.Hazırlıklar tamamdı.Lalam Savelyiç ile birlikte yola çıkmak için hazırlandık.Ailemle vedalaştım.Gece Simbirsk’deki bir handa konaklamaya karar verdik.Bilardo masasının olduğu yerde biri ile karşılaştım.O da askerdi, adının  Ivan Ivanoviç Zurin olduğunu öğrendim.Bana askerlik yaşamımda sık sık bilardo oynamam gerektiğini söyledi.Sonra istersem bana bilardo öğretebileceğini söyledi.Birkaç denemeden sonra zevki çıksın diye parasına oynamaya başladık.Gece sonunda Zurin bana borcumun yüz ruble olduğunu söyledi.Bende paramın hizmetkarım Savelyiç’de olduğunu söyledim.Bunun önemli olmadığını ve parayı sonra verebileceğimi söyledi Zurin.Sonra odama yatmaya gittim.Sabah kalktığımda bir mektup gelmişti bana.Mektup Zurin’dendi.Savelyiç’e yüz ruble vermesini söyledim.Biraz inatlaşsa da en sonunda parayı Zurin’e yolladım.

Birliğime teslim olmak için sabah erkenden yola çıktık.Yol boyunca kaybettiğim yüz rubleyi düşünüyordum.Hiç de küçümsenecek bir para değildi.Arabacı kamçısıyla bana ufku işaret etti.Bir fırtınanın yaklaştığını söyledi.Ben ise ona ve Savelyiç’e aldırış etmeden hızını arttırmasını söyledim.Arabacı hızını iki kat arttırdı.Ama bir süre sonra fırtınanın içine girmiştik.Her yer karanlıktı.Saklanacak bir yer yoktu.O sırada biri uzaktan yanımıza doğru geliyordu.Birkaç dakika sonra yanımıza biri geldi.Ona buraları bilip bilmediğini sordum.Avucumun içi gibi bildiğini söyledi adam.Sonra bizi bir hana götürdü.Uyandığımda Savelyiç’e rehberimizin nerde olduğunu sordum.Arkadan bir ses ‘Buradayım beyefendi.’ Dedi. Savelyiç’e tavşan gocuğumu adama vermesini söyledim.Savelyiç biraz itiraz etse de gocuğu en sonunda verdi.Bunu teşekkür olarak kabul et dedim adama.Adam itiraz etmeden aldı gocuğu.Orenburg’a varır  varmaz hemen generalin evine gittim.Babamın ona yazdığı mektubu okudum.General mektubu okuduktan sonra vakit kaybetmeden Belogorski kalesine gitmemi söyledi.

Belogorski Kalesi Orenburg’dan kırk verst uzaklıktaydı.Oraya varır varmaz Yüzbaşı Mironov’un evine gittim.Kısa geçen tanışma safhasında Ivan Kuzmiç’in eşi Vasilisa Yegorovna, kızı Marya İvanovna ile tanıştım.Bu arada onbaşı Şvabrın ile de tanıştım.Marya Ivanovna’naya ilk gördüğüm andan beri bir şeyler hissediyordum.Bana kalacak bir ev hazırlandı.Akşam yemeğini yüzbaşının evinde yedim.Maşa ile konuşurken Şvabrın’ın de Maşa’ya karşı boş olmadığını öğrendim.Sonra Şvabrın ile birlikte düello yapmaya karar verdim.Düello sırasında arkadan gelen Savelyiç’e bakarken Şvabrın beni omzumdan yaralamıştı.İyileştiğimde Savelyiç her zaman ki gibi bir şeyler hazırlıyım mi beyim diye sordu.Bir şeyler atıştırdıktan sonra yüzbaşının evine gittim.Ivan Kuzmiç’e önemli bir mektup gelmişti.Komutanlarını toplayarak mektupta neler yazdığını açıkladı.Pugaçev adında bir hapishane kaçkınının ölen çarımız III. Pyotr adını kendine mal etmeye çalıştığını yazıyordu.Bir çete kurmuş olan Emelyan Pugaçev birkaç kalemize saldırıp ele geçirdi.Sabah kalktığımda savaşın yakın olduğunu gördüm.Kale meydanında herkes toplanmıştı.Düşman karşıda gözüküyordu.Direnemeden kale ele geçirildi.Yüzbaşıyı darağacında yalancı çara karşı geldiği için hemen astılar.Sıra bana geldiğinde bende yüzbaşı gibi karşı geldim.Beni de asmaya götürüyorlardı ki arkadan Savelyiç’in sesini duydu.Pugaçev’in kulağına bir şey fısıldadı.Sonra beni bıraktılar.Şvabrın ise çoktan Pugaçev’in yanına geçmişti.Beni neden asmadığını sonradan öğrendim.Savelyiç bana evdeyken rehberimizi tanıdın mı diye sormuştu.Biraz düşümdüm.Pugaçev gerçekten fırtınalı günde bize yardım eden kişi idi.Ona verdiğim bir gocuk kellemi kurtarmıştı.Marya İvanovna’yı merak ediyordum.Sonra Peder Gerasim’in evinde olduğunu öğrendim.Anne ve babası Pugaçev tarafından öldürülmüştü.Pugaçev beni yanına çağırttı.Beni tanımıştı.Neden beni öldürmediğini açıkladı.Pugaçev onun çar olduğuna inanıp inanmadığımı sordu.Bende inanmadığımı ancak iyi biri olduğunu söyledim.Eğer bana gerçekten bir iyilik yapmak istiyorsa beni Orenburg’a göndermesini söyledim.Kabul etti.Orenburg’a gittiğimde olan biteni anlattım.Bir kaç gün sonra buraya geleceklerini de söyledim.Dediğim gibi de oldu.Pugaçev Orenburg’u sarmıştı.Sonra Marya Ivanovna bana bir mektup yolladı ve Şvabrın’ın kendisi ile zorla evlenmesi için baskı uyguladığını söylüyordu.Ben de hemen Belogorskaya Kalesine doğru gittim.Yolda Pugaçev’in adamları beni yakalamıştı.Pugaçev’e Şvabrın’ın yaptığını anlatınca o da bana katıldı ve Belogorskıye doğru gittik.Marya’yı Şvabrın’ın elinden kurtardım.Beraber babamın köyüne doğru yola çıktık.Yolda Zurin’e bağlı bir birlikle karşılaştık.Ben Zurin ile kalıp Marya Ivanovna’yı ve Savelyiç’i ailemin yanına gönderdim.Pugaçev artık yenilmek üzereydi.Ordu isyancıları dağıtmıştı.Ben Simbirsk’deki evimize gitmek için Zurin’den izin aldım.Hemen yola koyuldum.Köye geldiğimde ailemin ambarda olduğunu gördüm onları hemen kurtardım.Zurin’de birlikleri ile arkamdan gelip bana yardım etmişti.Sonra hakkımda tutuklama kararı çıktı.Nedeni Pugaçev’in herkesi öldürüp de beni neden sağ bırakmasıydı.Şvabrın benim aleyhimde iftira etmişti.Benim Pugaçev’in bir casusu olarak tanıtmıştı.Ben de Pugaçev’le aramızdakileri tek tek anlattım.Beni niçin öldürmediğini ve daha birçok şeyi.En sonunda babamın emeklerinden dolayı beni idam cezasından ömür boyu sürgün cezasına çarptırdı İmparatoriçe.Marya olanları duyunca hemen İmparatoriçe’ye bütün gerçekleri anlattı.İmparatoriçe Yüzbaşı İvan Kuzmiç’in kızı Marya Ivanovna’naya inanmıştı.Pyotr Andreyiç Grinev 1774 yılının sonunda çariçenin özel emriyle serbest bırakıldı.Pyotr Andreyiç ve Marya Ivanovna evlendiler.