Kitabın ilk sayfalarında Gülsarı'nın doğumundan ölümüne kadar geçen hayatı ve davranışları anlatılıyor. Daha sonra Gülsan'nın sahibi olan Tanabay ve onun gibi devrime inanmış Kırgızistan insanlarının çektiği acılar anlatılıyor. 

Tanabay'ın Çay dar adlı bir eşi ve iki kızı vardır ve bunlar dağlarda yaşıyorlardır. Tanabay'da at çobanlığı yapıyordur. Tanabay'm en iyi arkadaşı Çora'dır. Bunlar başkalarının mallarını alıp Kolhoz'a verirlermiş. Tanabay kendi kardeşinin çiftliğini alıp Kolhoz'a vermiştir. 

Tanabay at çobanlığı yaptığı zamanlarda Gülsarı'yı almıştır. Gülsarı ile at yarışları yapmıştır. Sonra Kolhoz'un dediği üzerine koyun çobanlığı yapmaya başlamıştır.Tanabay koyun çobanlığı yapması için Kolhoz tarafından bazı vaatlerde bulunmuştur. Bunun üzerine koyun çobanlığı yapmaya başlamıştır. Koyun çobanlığı yapmaya başladığı zaman kış ayları gelmiştir. Bu zaman koyunların doğum yapma zamanıymış ve soğuktan dolayı kuzular donup ölmüşlerdir. Kolhoz dediklerini yerine getirmemiştir. Bir süre sonra Kolhoz müfettişi Tanabay'ı denetlemeye gelmiş ve onu azarlamıştır. Bunun üzerine Tanabay müfettişin üzerine saldırmıştır. Saldırdığı için Tanabay Kolhoz tarafından cezalandırılmıştır. Artık Tanabay'm devrimden ve ülkesinden beklentileri kalmamıştır. Bu zamanda Tanabay'm en iyi arkadaşı olan Çora ölmüştür. Bir gün atı ile eve dönerken Gülsarı yol kenarında can çekişmeye başlamış ve bu birkaç saat içinde Tanabay devrim için yaptıklarını, üzüntülerini, sevinçlerini aklından geçirmiştir. Sonra at ölmüştür ve onun gözlerini kapatmıştır. Son kez Tanabay atının başlığını çıkarıp eve doğru gitmeye başlamıştır. Hep acı içinde ve yollarda hep ağlarmış, gözyaşlarını hiç silmez sakalları bu yüzden ıpıslak olmuş. Son olarak kısık sesten ezgisi gelmiş kulaklarına. .. .

Ana deve, bozlaya bozlaya, yitirdiği yavrusunu günlerden beri arıyordu: neredesin kara gözlü güzel botam? Memelerinden güzel kokulu ak süt akıyor. Neredesin kara gözlü botam? Sen var bana! Dolup taşan memelerinden süt akıyor. Güzel kokulu ananın sütü...