Romanın Başlıca Karakterleri

Konsolos Vildan Bey: Emekli konsolos, Nevin'in babası.Nevin: Boşanmak üzere 25 yaşlarında dürüst ve serbest yaşamayı, erkekler gibi konuşmayı, davran­mayı seven bir hanım.Cemal: Balıkçı bir genç.Özdemir: Nevin'in kocası 

Nevin, Konsolos Vildan Bey'in kızıdır. Özgür bir yapısı vardır. Kabına sığmaz. Onun bu durumu pek çok dedikodunun malzemesi olur. Gazetecilik yapmıştır. Henüz bir kocadan boşanmadığı halde, onun dört kocadan boşandığını, yirmi beşinde olduğu halde, on beş fazlası olduğu dedikodusu yapılır. Ama o hiçbir şeye aldırmaz. Olduğu gibi yaşar, olduğu gibi görünür. Cemalle arkadaştır. Onunla bir erkek gibi konuşur. Zaten hiç kimseye farklı konuştuğu da yoktur. İçinden geldiği gibi... Cemal'le daha yakın ilişkileri olmaya başlar, pek çok şeyi konuşurlar. Henüz annesi babası bilmemektedir. Nevin, babasından çok annesinden çekinir.

Nevin, zalimlikten iğrendiği kadar hiçbir şeyden iğrenmemektedir. O, insanlar içlerindeki kıskançlığı, ahlaksızlığı içlerinden atmalıdır, diye düşünür. Bu yüzden de Cemal'in doğal, doğanın yansımasından kaynaklanan yapısı, onu kendine çekmektedir."Nevin köyde herkesle konuşur. Onun kahvelere, hatta meyhanelere girdiğini gören kimse dedikodu yapmaya gerek duymaz. Yalnız homurdananlar olur. Herkes, Konsolos Vildan Bey'in kızının yabancılarla okuduğunu, erkek gibi kız olduğunu bilir. Bir dedikodunun dedikodu olabilmesi için insanlardan bir bölüğünün bildiği bir şeyi öteki bölüğünün bilmemesi lazım gelmez mi? Herkesin bildiği bir şeyi tekrar etmekte mana yoktu. Kız gazetecilik bile yapmıştı." (S. 122) Aslında dedikodu yapmayan yok değildir. Bunlardan Kamarot irfan, Nevin'e tepki de göster­mektedir. Aslında o, Nevin'i böyle yetiştiren babasına kızıyordur. Onu  gavur ve alafranga olarak nitelendirir. İrfan'ın dedikoducu yanına bir de Nevin geçerken yerlere tükürme eklenir. Nevin bunların ne yaptığını, neden ona bu kadar düşman kesildiklerini irdeler.

Onların yanından geçerken eskisi gibi gülümseyemez..Kocasından ayrı kaldığı yazı Nevin böyle geçirir.. Ankara'dan dönmüştür. Hatta boşanacağı kocasıyla birlikte dönmüşlerdir. Kocası ihanet etmiştir. Oysa, oldu bir kere dese affedecektir. Kucağına atlayacaktır.Çünkü böyle şeylerde anlayışlıdır. Onun da başın­dan bir kez geçmiştir. Bir gün bir otobüs biletçisi, 'Şeker ablacığım, canım ablacığım!.." demiş bu çok hoşuna gitmiş, aralarında çok içten bir konuş­ma geçmiştir.

Şimdi karşısında Cemal vardır, onunla iyi arkadaştır, Cemal balıkçıdır. Onunla günler boyu konuşmuşlar, çok şeyi paylaşmışlardır. Onu çok değiştirmiştir. Ama aradığı Cemal' de değildir. O da boşan evlenelim, demektedir. Nevin'se ne konsolosun deli kızı, ne Cemal'in aftosu olarak kendini düşünmektedir. O, kendi özgür kişiliğinin tanınmasını özlemektedir. Boşanmak için gittiği Ankara'da Özdemir'le güzel bir geceyi birlikte geçirir. Sabah, Özdemir, hiçbir şey yokmuş gibi işine giderken, o da çevireceği romanın üstüne oturup geleceği düşünür. Ne Özdemir, ne Cemal der... Bavulunu hazırlayıp çıkar, bir süre nüfus cüzdanın­daki ikinci adı Ayşe olarak yaşayacaktır. Bir tren bileti alır. Babasına bir mektup yazar. Trenin kalkmasına beş dakika vardır. Bu mektuba trende devam edebileceğini söyler. Ama mektubun babasına ulaşıp ulaşmadığı bilinmez. Babası ise, o zamandan beri üzüntü içindedir, günlerce odasına kapanır, Ankara, İstanbul gazetelerine Kayıp Aranıyor" ilanı verir.

İlanların çıktığı on, on beş gün kimseyle konuşmaz. Roman şu satırlarla sona erer: "Kansı Fazıla Hanım, kocasının her sene muntaza­man tekerrür eden bu beyhude ve manasız ilanına pek tutulur:Kızım Nevin Akyürek, 1948 Nisanı'nın 12'nci günü, Ankara'daki evinden çıkarak bir daha dönmemiştir. Bütün araştırmalarıma rağmen bugüne kadar kendisinden hiçbir haber alamadım. Hakkında bilgisi olanların aşağıdaki adrese bildirmelerini insaniyet namına rica ederim. Adres: Beykoz-Serasker Sokak, 38 numarada babası: ".............." Başkonsolosluğundan emekli Vildan AKYÜREK"