Şirin bir kız olan Muhsine annesi ve babası o genç iken öldü. Komşuları Muhsine’yi giyindirip geçindirdi ve çeyiz vererek onu birisi ile evlendirdiler fakat Muhsine kocası ile pek anlaşamadı ve bir gün kocası evde yok iken evden kaçtı. Daha sonra ana dostu olan Ayşe hanım Muhsine’yi buldu ve hizmetçilik yapabileceği iyi ve namuslu bir yere götüreceğini söyledi. Ama Ayşe hanımın muhsine’ye bir tavsiyesi vardı. Oda şu idi eğer köşkte kalıp iyi para kazanmak ve daha sonra kendine iyi yuva kurmak istiyorsa köşkte olup bitenleri kimseye söylemeyecek ve bunlara tepki vermeyecekti. Muhsine bu teklife evet dedi.

Ayşe  hanım Muhsine’yi bir dağın tepesindeki köşke götürdü. Burada onları Çeşmi  Felek kalfa ve Ruşen adlı iki hizmetçi karşıladı. Daha sonra Ayşe hanım muhsine’yi burada bırakıp kaçtı. Muhsine burada yalnız kalmıştı. Ne yapacağını da bilemiyordu. Çaresizce Ayşe hanımın tavsiyelerini yaptı. Muhsine bu köşkün gariplerine şaşıp kalmıştı. Çünkü gelirken onları bura getiren arabacının konuştuğu cin ve peri gulyabani muhabbetine inanamayan Muhsine bunlara inanmaya başladı. Muhsine Ayşe hanımın onu büyük bir bahşiş karşılığında getirdiğini o zaman anladı. Kaçmaya çalıştı fakat,  köşktekiler bura gelen insanların bir daha geri dönemeyeceğini söylediler.

Muhsine’ nin getirildiği köşkün her tarafında her gece cinler periler dolaşırdı. Bu cinlerin perilerin içinde en ürkütücüsü gulyabani idi. Cinler ve periler her gece bu köşkün etrafına gelip odalara girerek abuk sapuk sesler çıkarırlardı. Ve Muhsine’yi rahatsız ederlerdi. Muhsine ise ona verilen tavsiyelere göre hareket ederek sesini çıkarmazdı ve buda benim kaderimdir derdi. Muhsine artık bu saçmalıklardan bıkmıştı.

Bir gün geceleyin bir erkek peri Muhsine hanımın odasına geldi. Muhsine bu durum karşısında şaşkın kalmıştı. Bu erkek perini adı hasandı. Hasan çok yakışıklı bir peri idi. Daha doğrusu Muhsine öyle sanıyordu. Hasan kendisinin peri olmadığını ve onu bu köşkten kurtarmak istediğini söyledi fakat Muhsine bu olaylarla sürekli karşılaştığından ona güvenemedi. Hasan ise ona aşık olduğunu ve onu sevdiğini onun içinde her şeyi yapabileceğini söyledi. Daha sonra hasanın insan olduğunu ve şehirden bu köye geldiğini anladı.

Hasan sonunda bu cin peri saçmalıklarının bir iç yüzünün olduğunu anladı. Ve bunu ortaya çıkarmak için çalıştı. Hasan kendi kendine demek ki cin peri ve gulyabani muhabbeti saçmalıktan ibretmiş der. Ve bunların hepsi cin peri ve gulyabani kılığına girmiş birer insanlarmış. Bu insanlar cahil köy halkını kandırır namussuzca işler yaparlarmış. Hasan onların hepsini yakalar ve halkın önünde hepsini cezalandırır sonra Muhsine hasan ile evlenip köşkte hizmetçilik yapan Çeşmi  Felek kalfa ve Ruşen’ ede birer koca bulurlar. Onlarda mutlulukla hayatını devam ettirirler. Köşkün sahibi hanım efendi,  Muhsine ve hasan ile birlikte bir müddet yaşadı ve sonra hayatını değiştirerek, bütün malını ve mülkünü onlara bıraktı. Hasan ile Muhsine hayatlarına mutlulukla devam ettiler.