Değişen çevre şartlan ve yağmurların düzenli biçimde yağdığı bölgelerde, insanlar ekip biçmeye ve hayvancılık yapmaya başlamışlardır. Üretim yapı­lan yerlerde sürekli olarak kalmak için evler ya­pılmıştır. Böylece, yapı sanatının ortaya çıktığı bu dönemde ilk yerleşme merkezleri, yani köyler kurulmuştur.

Üretim yapılan bu yerleşik düzen içinde mal ve zahire biriktirme imkânla­rı olur. Artan nüfusun beslenmesi için gerekli tedbirler bu yolla alınır. Belli bir yerde ikâmet eden insanlar, eriştikleri bilgileri sonraki kuşaklara da aktarırlar.

Neolitik döneminin temel endüstrisini obsidiyen (doğal cam), çakmak ta­şı, kemikten yapılı âletler, dokumacılık ve ilk kez bu zamanlarda ortaya ko­nulan pişmiş topraktan yapılmış keramik (çanak-çömlek) teşkil eder. İlk çömlekler elle yapılmışlardır.

Daha önceleri basit bir kullanım eşyası olan çömlekler üzerinde yapılan bezemeler, kültür ve sanat tarihi açısından önemli bir yenilik olmuştur. Oldukça zengin çeşitliliğe sahip olan bu bezemelerin hepsinde geometrik bir karakter göze çarpar.

Çakmak taşı âletlerinin işlenişinde, önceki dönemlere göre daha itinalı ve incelikli davranılmıştır. Cilâlı bir parlaklığa eriştirilen bu âletlerin bir kısmı­na desenler kazınmıştır.