Tapınaklar, Eski Mısır mimarîsinin en önemli yapılarındandır Eski Krallığın sonlarında özgün örnekler ortaya konmuş, Orta Krallık döneminde gelişerek yapımına devam edilmiş, en olgun şekil­lerine ise Yeni Krallık zamanında erişmişlerdir.

Yeni Krallık döneminde tapınaklar çok sayıda ve büyük oranlarda yapıl­mışlardır. Uzunlukları genişliğinin iki katıdır. Piramitlerden uzakta olan bu tapınaklara, iki tarafı sfenkslerle donatılan bir kaldırımdan varılır.

 Giriş kıs­mında, pilon denilen iki yüksek kule kapısı yer alır. Girişin önünde obelisk (dikili taş), onun yanında kral heykelleri vardı.İç avlu sütun­larla çevrilidir. Bunun gerisinde yine sütunlarla taşınan salonlar bulunur. Eş aralıklı diziler hâlinde sütunlarla taşınan bu geniş salonlara hipostil adı verilir. Daha ilerisinde ise koridorla ayrıl­mış ve tanrı heykelleriyle hazinelerin konulduğu odalar ile mağaralar vardır. Salon ve odalar önden arkaya doğru alçaldığı için ışığın azaldığı görülür.

Kesme taştan ve harçsız yapılan du­varlar, üzerlerine oturtulan kirişlerle örtü­yü taşıyan sütunlar; oymalar, kabartma resimler, yazılar ve çeşitli şekillerle süs­lenmiştir.Işık sağlamak için, orta sütunlar yan sütunlardan daha yüksek tutulmuştur. Bu şekilde ikinci bir örtü meydana gelmiştir.

Tebai (Thebes=Teb) yakınındaki Karnak ve Luksor tapınakları, bu üslûbun en iyi örneklerindendir.Esas plânları aym kalmakla beraber,Yeni  Krallık devrinin her bir kralı tarafından yeni ilâvelerle büyütülüp,süslenmişlerdir.Dağ yamaçlarına ve kayalara oyularak yapılmış tapınaklar da bulunur.Plân olarak, açıkta bulunan tapınaklara benzetilmeye çalışılmıştır. Kraliçe Haçepsut'un Deyr el Bahri'deki tapınağı ile II. Ramses'in Abu Sim bel’ de yaptırdığı tapınaklar bunlardandır