Servet-i Fünûncular; Fransız dilinin sözdizimine yakın, konuşma dili­mizden uzak, yabancı sözcüklere genişçe yer veren bir anlatım kullanırlar. Ede­biyat-ı Cedide dilinin en çok işlerlik kazandığı alan, «roman dili» oldu. Na­mık Kemal'in açtığı yolu biraz daha geliştirdiler. Belirtisiz isim tamlamalarına ağırlık verdiler.

Servet-i Fünûncular, Tanzimatçılar kadar Doğu'yu bilmedikleri, Batıyı da gerektiği kadar anlayamadıkları için, ikisi arasında bir köprü olamadılar. Bir dil zenginliği düşüne kendilerini kaptırdılar. Acem ve Arap sözcüklerinden ye­ni sözcükler üretmeye kalkışmaları, yüzyıllardır süregelen dil kargaşalığımızı biraz daha karıştırmaktan başka bir işe yaramadı.