|
Edebiyat-ı Cedide -
Servet-i Fünun
|
|
İSTANBUL'da doğdu. Namık Kemal'in oğludur. Hubyâr Mahalle Mektebi'nde dört yaşlarında iken başladığı ilköğreniminden sonra bir yıl da Fatih Askerî Rüştiyesi'nde okudu. Özel öğrenimle Farsça, Arapça ve Fransızca öğrendi II. Abdülhamid'in Mâbeyn kâtipliğinde bulundu (1888 -1905). Kudüs mutasarrıflığı, Beyrut ve Cezair-i Bahr-ı Sefid valiliği yaptı. Balkan Savaşı'nda Yunanlılara esir düşünce bir hafta kadar Atina'da kaldı. İstanbul dönüşü, Edebiyat Fakültesi «Nazariyyât-ı Edebiyye» profesörü oldu (1913 • 1919); Galatasaray Edebiyat öğretmenliği yaptı; tekrar Edebiyat Fakültesi'ne «Metinler Şerhi» profesörlüğüne atandı (1923-1933). Öldüğü zaman, Maltepe Askerî Lisesi Edebiyat öğretmeni bulunuyordu (27 Ağustos).
Ali Ekrem Bolayır'ın edebiyat tarihi incelemeleri, tiyatro çalışmaları da vardır. Başlıca eserleri: Zılâl-i İlham (şiirler, 1909); Kaside-yi Askeriye (şiiri bir risalecik halinde basılmıştır); Ruh-ı Kemal (üç şiiri, 1909); Ordunun Defteri (manzum - mensur, 1918); Ana Vatan (1918); Vicdan Alevleri, Şiir Demeti (çocuk şiirleri ile Ana Vatan'dan alman parçaları birleştirir, 1925); Baria (piyes, 1908); Sultan Selim (piyes); Lisanı Osmanî (edebî inceleme, manzum, 1914); Lisanımız, Lisan-ı Edebiyat (1914) Çocuk Şiirleri (1917); Edebî Meslekler (1928) adlı eserleri ile Recaizade Ekrem (inceleme, 1914) ve Namık Kemal (inceleme, 1930).
|
