|
Edebiyat-ı Cedide -
Servet-i Fünun
|
|
İSTANBUL'da doğdu. Mühendishane'de okuduktan sonra, istihkâm subayı oldu (1891). Nafia Fen Heyeti'nde görev aldı. Bir yandan gazetelerde romanları tefrika ediliyordu. Mesleğinde önyüzbaşı rütbesinde yeni kolağası iken, içkiye aşın düşkünlüğünden, bir kalb durması sonu İstanbul'du öldü. Vecîhi; yirmibeş yaşlarında yayımlanan ilk romanlarından sonra tanındı. Namık Kemal yolunda, romantik bir görüşle yazdığı romanları, halkımıza okuma zevki vermesi bakımından önem kazanır. Edebiyat-ı Cedide'nin değil, Tanzimat romancılığımızın sınırlarını zorlayıp, günümüze dek uzanan bir edebiyat kişiliği gösteremez. Başlıca romanları : Mihridil (1895); Mehcure (1895); Hurrem Bey (1898); Hikmet yahut Mehcure'nin Kısm-ı Sânisi (1898); Malik (1898); Sâil (1898); Çoban Kızı (1898); Müjgân (1898); Vuslat (1898); Nedamet (1898); Hasbihal (1898); Halime (uzun hikâye, 1898); Sâkıb (1898); Hatice yahut Bir Yetimin Sergüzeşti (1898); Hikâye-i Müntehabe Mecmuası (hikâyeler, 1898); Feryat (1899); Akif (1899); Sevda-yı Masumane (1900).
|
