|
Edebiyat-ı Cedide -
Servet-i Fünun
|
|
İSTANBUL'da doğdu. Şehzade Rüştiyesi'nde, Mülkiye'de, Hukuk Mektebi'nde okudu. Özel olarak; dinsel bilimler, hat sanatı, hadis, Arapça, Farsça ve Fransızca öğrendi. Vilâyatı Mümtaze ve Muhtare, Sadaret Mektubi kalemlerinde, Vilâyeti Sitteyi Teftiş ve Islâhat Komisyonu'nda görev aldı (1890-1908). Türk ve İslâm Eserleri Müzesi'ni kurdu; emekliliğine kadar Müdür'ü olarak bu Müzeyi yönetti. Ahmet Hamdi Tanpınar, onun fiziksel ve ruhsal portresini renkli üslubuyla çizer:
İbnülemin Mahmut Kemal İnal; tarih, edebiyat, biyografi ve bibliyografi bilginlerimizin en büyükleri arasında; «Ne kendi kimseye benzer, ne kimse kendisine!» dedirtecek kadar egosantrik bir kişiliğe sahiptir. «Hem dindar, hem kindar» hem heccavdır. Hiç evlenmemiş, hemen bütün ömrünü, Türk ve islâm Eserlerimizin aydınlanmasına vermiş, ele aldığı her konuyu gün ışığına çıkarmış, gelecek kuşaklara binlerce sayfalık, bizi biz yapan kaynakları cömertçe hazırlamıştır. «Her fert, kendini beğendiği gibi, eserini de beğenir. Bu, beşeriyetin muktezasıdır. Benim de beğendiğim eserlerim vardır. Onlar ise, henüz yazamadıklarımdır.» demesine karşın, en tanınmış eserleri: Son Asır Türk Şairleri (12 fasikül, 1930-1942); Osmanlı Devletinde Son Sadrazamlar (14 fasiküL 1940-1942); Son Hattatlar (1955); Hoş Şada (XIX. yüzyıl musikişanaslari ve musiki fıkraları, 1958) ve «Tarihçe-i Evkaf ve Teracüm-i Ahval-i Nuzzar», «Hersekli Arif Hikmet, Şeyhülislâm Yahya, Leskofçalı Galip...» divanlarının önsözlü baskıları.
|
