Üsküdar Sultantepe Ortaokulu'nu bitirdikten sonra sınavla Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümü' ne giren (1943) Metin Eloğlu, siyasal bir suçlamadan ötürü tutuk­lanınca, okuldan kaydı silindi (1946); tutukluluğu kalkınca konuk öğrenci olarak dersleri izledi; 1947' de askere alınınca öğrenimi yarıda kaldı. Askerlik dönüşü kısa bir süre Yıldız Bahçeler Müdürlüğü'nde ça­lıştı (1952). Daha sonra kendini bütünüyle resim ve edebiyat çalış­malarına verdi.

ŞİİRLERİNİN ÖZELLİKLERİ

İlk olarak 1942 yılında Servet-i Fünun dergisinde bir öykü yayımlayan Metin Eloğlu'nun ilk şiiri, İzmirde Kovan dergisinde Mehmet Metin imzasıyla yayımlandı (1943). Daha sonra Ali Haziranlı, Etem Olgunu, Nil Meteoğlu takma adla­rıyla resim eleştirileri ve kitap tanıtma yazıları da yazarak, yazı ve şiirlerini İstanbul, Varlık, Fikirler, Yeditepe, Güney, Türk Dili, Seçilmiş Hikâyeler, Papirüs, May, Soyut gibi dergilerde yayımladı. 

Düdüklü Tencere (1951), Sultan Pa­lamut (1957) ve Odun (1959) adlı ilk kitaplarında topladığı şiirlerde daha çok Garipçiler'in şiir anlayışına yakın olan Metni Eloğlu, alaycı, iğneleyici bir dille toplumsal ak­saklıkları, insan ilişkilerini işledi. Günlük konuşmalardan kaynakla­nan, biraz dobra dobra, biraz da "ayıp tanımayan" söyleyişini, ilk dönem şiirlerinden sonra da sür­dürdü. 1960'ta yayımlanan Horoz­dan Korkan Oğlan'daki şiirlerde, İkinci Yeni akımından etkilendiyse de, bu etkiyi kendine özgü bir dille, kendine göre biçimlendirmeyi başardı (bu şiirlerde içerik anlayışı değişmemiş, söyleyiş biçimi yeni olanaklar kazanmış, sözcüklerin kullanım alanları genişlemiştir). Türkiye'nin Adresi (1965), Ayşe­mayşe (1968), Dizin (1971), Yumu­şak G (1975), Rüzgâr Ekmek (1978), Hep (1982) adlı şiir kitaplarında da, başlangıçtaki toplumsal yergi ağır­lığının azalmasına karşın, olaylar karşısında dayanamayıp birden parlayan, alaya alan, sataşkan tutumu yer yer sürdürdü. Şiirlerinde genelde, dünyayı "res­metme" kaygısı ağır basan Metin Eloğlu, ressamlığından kaynaklanan bu tutumla, dünyayı bütün karma­şası içinde bir "resim" gibi yansıtır. Şiirlerinin ortak özellikleri, aşk, yaşama sevinci, küçük tersliklerin yarattığı öfkeler, toplumsal aksak­lıkların eleştirisidir.

RESİMLERİNİN ÖZELLİKLERİ

Güzel Sanatlar Akademisi'nde 1943-1947 yılları arasındaki sanat eğiti­mi, Metin Eloğlu'nun şiire yönelme­sine ve daha çok bu alanda etkili olmasına engel olamamışsa da, resim sanatıyla bağının, sonraki yıllarda sürmesinde başlıca etken olmuştur. Renkçi ve modern bir doğrultuda gelişmiş olan resmi, şiirine de belirli ölçülerde yansıyan fantezilere bağlı kalmış, ama bu fantezileri, gerçeğin dışına fazlaca taşırmadan, yer yer yöresel bir beğeni düzeyinde, figür ilişkileriyle bağını koparmaksızm işlemiştir. İm­genin vurucu etkisi, zaman zaman biçimbozma (deformasyon) yoluyla elde edilmiş, rengin, egemen öğe olarak taşıdığı öncelik her zaman saklı tutulmuştur. Resimlerinde, so­mut ya da belirli bir düşünceyi ilet­mekten çok, bu düşüncenin fantas­tik bir yorumla özdeşleşen yönünü öne çıkarmayı amaç alan Metin Eloğlu'nun sanatında, kuşağının öbür ressamlarında da olduğu gibi, Türk resminde 1950 yıllarından başlayarak etkisini duyuran kişisel özgünleşme eğilimlerinin etkisi se­zilir. 

Eserleri:

Düdüklü Tencere (1951); Sultan Palamut (1957); Odun (1959); Ho­rozdan Korkan Oğlan (1960); Türki­ye'nin Adresi (1965); Ayşemayşe (1968); Bektaşi Dedikleri (Oğuz Tansel'le birlikte derlediği Bektaşi Fıkraları, 1970); Dizin (1971; 1972 Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü); Yumuşak G (1975); Rüzgâr Ekmek (1978); Hep (1982); Yine (Düdüklü Tencere, Sultan Palamut, Odun, Horozdan Korkan Oğlan, Türkiye' nin Adresi, Ayşemayşe adlı şiir ki­taplarından oluşur, 1982); Şiirce (Dizin, Yumuşak G, Rüzgâr Ekmek adlı şiir kitaplarından oluşur, 1982); Ay Parçası (1983). 

ELOĞLU

Eloğlu binlik bozdurur

Ben bozduramam

Eloğlu başını yastığa kor komaz uyur

Ben uyuyamam

Eloğlu sofrasında dokuz türlü

Benim aç yattığım olur bazen

Benim evim gecekondu

Eloğlunda apartman

Eloğlunda ince müzik

Benimkisi aman aman

Benim kuru başım bana yeter

Eloğlunda karı kızan

Ben keçileri kaybettim

Eloğlunda usta çoban