ŞİİRLERİNİN ÖZELLİKLERİ

 İlk şiiri 1954'te Kaynak dergisinde ya­yımlanan Ülkü Tamer, o yıllarda oluşan İkinci Yeni akımının ozanları ara­sında yer aldı. Hemen bütün şiirlerinde konu, biçim, imge düzeni, dil, vb. bakımlardan İkinci Yeni'nin özellikle­ri görüldü. Bununla birlikte Ülkü Ta­mer'in şiiri, İkinci Yeni'nin kimi ozan­larında gözlemlenen dilin düzenini bozma, saçmaya ve anlamsıza varan bir söylem kurma, özgür çağrışımı an­lamın önüne geçirme gibi aşırılıklar­dan uzak kaldı. Garipçilerin "şairane"den uzaklaşma kaygısıyla duyar­lıktan, hatta duygusallıktan uzaklaş­malarına karşı, başta Cemal Süreya olmak üzere, kimi İkinci Yeni ozanla­rının yeniden geliştirdikleri duyarlık­lı söylem, onun şiirinde de yer aldı. Ül­kü Tamer, şiirlerinde belirginleşmiş konulardan çok, gündelik duygulanım­ları, çağrışımlar ve imgelerle dile ge­tirdi. Ancak, çağrışımları da, imgele­ri de, işlevlerini aşıp duyarlığın ve şi­irsel söylemin önüne geçirmeyerek, anlamı ön planda tuttu. Virgül'ün Başından Geçenler (1965) kitabındaki şiirlerse, ince alayla des­teklenen, gülmece izlenimi bırakan imgelerle örülmüş çocuksu bir söyle­min ürünleri oldu. Sıragöller (1974) adlı kitabındaki şiirler, önceki şiirle­rinin özelliklerini taşıyan, ama daha ustalaşmış, yaşamla biraz daha alış­veriş içindeki bir şiir anlayışının ürün­leridir.   

Eserleri: 

Soğuk Otların Altında (1959); Gök On­ları Yanıltmaz (1960); Ezra ile Gary (1962); Virgül'ün Başından Geçenler (1965); İçime Çektiğim Hava Değil Gökyüzüdür (1966; 1967 Yeditepe Şi­ir Armağanı); Sıragöller (1974); Seç­me Şiirler (ilk üç kitabından seçilmiş şiirlerle, sonraki üç kitabının bir ara­da basımı, 1981).