(Adoptionism—L. adoptare- seçip almak; İng. adoption-evlat edinme, yabancı bir nesneyi işle­yen bir sistem içine alıp sisteme uyu­munu sağlama); Evlat edinme; Hıristi­yanlıkta İsa'nın doğuştan değil de son­radan, kutsallaştırılarak yükseltilip Tanrı'nın oğlu olduğunu öne süren öğreti.

M. S. ilk 300 yıl içinde, İsa'nın vaftiz sırasında Tanrı tarafından evlat edinildiği ya da Meryemana'nın dölyatağına düşerken Tanrı'nın onu evlatlığa kabul etti­ğine değin bazı varsayımlar ortaya atılmış­tır. M. S. VIII. Yüzyılda da İsa'nın birinin döllenme ve doğal yoldan tanrı oğlu olma, ötekinin evlat edinilme ve kayırılma yolu ile (tanrı kayırışı) tanrı oğlu olma niteliğini ka­zanmış iki kişiliği bulunduğu savları ortaya atılmıştır.