(Agnosticism—Gr. a-olumsuzluk belirten önek; gignoskein-bilmek; agnostos- bilinemez): Biline­mezcilik; Tanrı'ya ve evrene değin ger­çeğin bilinemeyeceğini öne süren öğre­ti; bir tür kuşkuculuk.

İnsanın anlak ve usunun sınırlı olduğu, son ve kesin gerçeğin insanın kav­rama gücünün dışında bulunduğu Sokrat, öteki bazı Antik Yunan sofistler ve Pyrrhon tarafından öne sürülmüştü. Bu öğretiyi be­nimseyen İngiliz Yazan T.H. Huxley agnos­tisizm adını ilk kez 1869 da kullanmış, bu ad tutunmuştur. İskoçyalı David Hume de tanrının varlığının olumlu ya da olumsuz olarak ispatlanamayacağına ve deneylenmiş bir gerçek olarak saptanamayacağına göre inancın herkesin duygusuna kaldığını söyle­miş; bu sorunu metafizik yolu ile ispatlama­yı da geçerli saymamıştır. Başka bir agnos­tik, W.K. Clifford, ise, "Yetersiz kanıt ile hiç kimse hiçbir zaman ve hiçbir yerde hiçbir şeye inanmamalıdır," demiştir. Agnostiklere göre tüm bilgiler bağıldır. Tan­rı yokumsanamaz, fakat varlığı da kesin olarak ispatlanamaz. Evreni yöneten yüce bir buyurgan mı vardır, yoksa evren kurul­muş kendi kendine işleyen kör bir makine midir kesinlikle bilinemez.